บทที่ 18 เงินๆๆๆ

ลั่วจิ่งเหยาพยักหน้าหงึกๆ อย่างคนเข้าใจเร็ว

“โอ้โห…วิชาสูงส่ง” พูดด้วยรอยยิ้มและศรัทธาในตัวนายหญิงของเขา

เซียวอวี้เฉินหลับตาลงช้าๆ เหมือนเริ่มเหนื่อยใจกับชายาของตัวเองแล้ว

“พวกท่านจะยอมรับกติกาของข้าไหม”

“ตกลงถ้ามันจะทำให้ข้าได้ของล้ำค่าชิ้นนั้นมา” ขุนนางวัยกลางคนพูดขึ้นก่อน

“ก็ได้ขอเพียงข้ามีโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ