บทที่ 20 ใครให้เจ้าเป็นสหายกับบุรุษอื่น

จากนั้นสายตาของเขาก็เหลือบไปมองเซียวอวี้เฉินอย่างกล้าๆ กลัวๆแม้คนทั้งเมืองจะเล่าลือว่าอ๋องพิการผู้นี้โหดเหี้ยมเพียงใด แต่ในใจของซูเหวินชิงกลับคิดว่าอ๋องเซียวช่างโชคดีนักที่มีชายาเช่นนี้อยู่ข้างกายสุดท้ายเขาจึงสูดลมหายใจลึกๆ

ก่อนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“หากภายหน้ามีสิ่งใดให้ข้าช่วย ขอเพียงบอกมาเ...