บทที่ 200 เสี่ยวหวินเอ่อร์

"คุณพ่อ..."เสิ่นกั๋วเฉียงยิ้มฝืนๆ ก่อนโบกมือเบาๆ

"ไม่เป็นไรลูกรีบไปเถอะ อย่าให้คุณเซียวรอนาน"

หนิงอันเม้มริมฝีปากก่อนพยักหน้า

"ถ้าอย่างนั้น..ไว้คุณพ่อมาที่นี่บ่อยๆ จะได้คุยกัน แล้วไม่ต้องห่วงรั่วซีน้องโตแล้ว"

พูดจบก็รีบเดินตามเซียวอวี้เฉินออกไปแทบจะทันทีประตูห้องรับแขกค่อยๆ ปิดลง

เสิ่นกั๋วเฉียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ