บทที่ 213 ฟื้นขึ้นมาเสียที

จากนั้นจึงหันกลับมาหาเซียวอวี้เฉินดวงตาแดงก่ำริมฝีปากสั่นไม่หยุด

"...ฝ่าบาท"

เซียวอวี้เฉินก้าวเข้ามารับร่างของหนิงอันทันทีแต่ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยอะไร

ภาพความทรงจำชุดสุดท้ายก็พุ่งเข้ามาอย่างรุนแรง

จนศีรษะของหนิงอันปวดร้าวทุกอย่างตรงหน้าพลันหมุนคว้างเสียงผู้คนค่อยๆ ไกลออกไปดวงตาของหนิงอันพร่ามัว

...