บทที่ 22 เจ็บปวด

โดยเฉพาะ สตรีที่เพิ่งแต่งเข้าจวนได้ไม่กี่วัน แต่หนิงอันกลับยังไม่ยอมแพ้

นางฮึดฮัดเหมือนแมวตัวเล็กกำลังจะตีกับคนทั้งโลก

“สามพันตำลึง”

เสียงของบุรุษรูปงามดังขึ้นอีกครั้งอย่างเรียบเฉย

ราวกับเงินจำนวนมหาศาลนั้นเป็นเพียงเศษกระดาษ

ทั่วบริเวณเริ่มเงียบลงเพราะตอนนี้เหลือเพียง

เขากับเสิ่นหนิงอันเท่านั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ