บทที่ 222 หวาน

"คุณแม่จำเรื่องอะไรได้ครับ"

"ไม่มีอะไร"

หนิงอันรีบตอบทันที เซียวอวี้เฉินกลับยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

"ดูเหมือนจะจำได้มากกว่าที่ควร"หนิงอันหันขวับ

"คุณอย่าพูดนะ"เซียวอวี้เฉินหัวเราะเบาๆ

"ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย"หนิงอันยิ่งหน้าแดงก่อนพึมพำเบาๆ

"ก็ฉันจำได้ว่าตอนนั้น..."เธอหยุดไปครู่หนึ่งดวงตากลมโตหลบสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ