บทที่ 225 ปัญหาของคุณ

"คุณรู้สึกใช่ไหม"เซียวอวี้เฉินพยักหน้า

ครั้งนี้เขาไม่ได้พยายามซ่อนความรู้สึก

"รู้สึก ผมรู้สึกจริงๆ"

หนิงอันยิ้มกว้าง

"ฉันบอกแล้ว มันต้องดีขึ้น"

เซียวอวี้เฉินมองเธอก่อนจะค่อยๆ หัวเราะออกมาไม่ใช่รอยยิ้มบางๆ แบบที่มักปรากฏเพียงชั่วครู่แต่เป็นรอยยิ้มกว้าง

ชัดเจนเต็มไปด้วยความสุขอย่างที่หนิงอันแทบไ...