บทที่ 228 พรุ่งนี้เตรียมตัวเดินไม่ได้

"บอกแล้วไง..." เขากระซิบข้างหูเธอแผ่วเบา ริมฝีปากหนาเคลียแก้มเนียนนุ่ม 

"พรุ่งนี้... เตรียมตัวเดินไม่ได้เลยละนะ..."

หนิงอันหลับตาลง หัวใจยังคงเต้นแรง... ร่างกายยังคงสั่นระริก... รู้แล้วว่า... เขาพูดจริง... และพรุ่งนี้... เธอคงจะต้องลุกไม่ได้แน่นอน...

แสงแดดอุ่นลอดผ่านผ้าม่านสีครีมอ่อนนวล ส่องสว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ