บทที่ 245 ลาก่อน

เขาเขย่าร่างบางเบาๆ

"ตื่นสิข้ามาแล้ว ข้ามารับเจ้าแล้ว ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือ..."

เสียงเริ่มแตกพร่า

"ว่าข้าจะพาเจ้าไป เจ้ารอข้าก่อนสิ..."แต่คนตรงหน้าไม่ตอบอะไรอีกแล้วหลี่กวงเหว่ยรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดลงเสียงรอบตัวค่อยๆ หายไป

ทุกอย่างเลือนหายเหลือเพียงร่างของหญิงสาวที่เขารักที่สุดนั่งนิ่งอยู่ตรงห...