บทที่ 247 นอบน้อม

หลี่กวงเหว่ยรู้สึกเหมือนมีบางอย่างแทงทะลุหัวใจเพราะเมื่อครู่...

สายตาของหนิงอันมองผ่านเขาไปเหมือนมองคนแปลกหน้าเขากำบังเหียนแน่นขึ้น ปลายนิ้วสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

"เป็นไปไม่ได้..."เขาพึมพำ

"ข้าเห็นกับตา...เจ้าไม่มีลมหายใจแล้ว...เจ้าตายไปแล้ว"

แต่หนิงอันตอนนี้ กำลังยืนเลือกซาลาเปาอย่างมีความสุข

แ...