บทที่ 270 พ่อขอร้อง

กู้ฉางอันหลุบตาลงพยายามกลั้นรอยยิ้มเซียวอวี้เฉินเองยังนิ่งไปชั่วขณะ

ส่วนหลี่กวงเหว่ยสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีเขามองหลินซูเหยาอย่างไม่อยากเชื่อ

"ท่านหมายความว่า..."

"ข้าหมายความตามนั้น คนเป็นแม่ ก็ต้องคิดถึงอนาคตของบุตรสาว"

เสิ่นอวี้หรานที่ยืนอยู่ด้านหลังกัดริมฝีปากแน่น

สายตาเต็มไปด้วยความริษยา

เมื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ