บทที่ 280 อยากกลับบ้าน2

หนิงอันค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดวงตากลมโตไม่ได้มีความสับสนหลงเหลืออยู่เลย สายตาของหนิงอันกวาดผ่านใบหน้าของทุกคน ทั้งเซียวอวี้เฉิน กู้ฉางอัน และลั่วจิ่งเหยา ก่อนจะหยุดอยู่ที่ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งกำลังยืนก้มหน้าเช็ดน้ำตาอยู่เงียบๆหนิงอันมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มออกมา 

"ลั่วจิ่งเหยานายร้องไห้ทำไม...