บทที่ 286 เรื่องนี้จะได้จบๆ

ยามดึก

หลี่กวงเหว่ยนั่งบีบนวดให้กับไทเฮาอย่างเอาใจ 

“ข้าได้ยินว่าเจ้าสามารถข้ามเวลาได้จริงหรือไม่” หลี่กวงเหว่ยหลุบตามองพื้นความคิดเดียวของเขาคือไทเฮารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

“ถูกต้องแล้ว”

“แล้วทำไมเจ้าไม่บอกข้าเรื่องนี้”

“ข้าหวังเพียงหนิงอันปรุงยาอายุวัฒนะพอท่านกับข้าได้ยามาข้าจึงจะพาท่านข้ามเวล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ