บทที่ 287 เรื่องนี้จะได้จบๆ2

หนิงอันหันกลับมายิ้ม 

"ข้ายินดี"

หลี่กวงเหว่ยจ้องแผ่นหลังของหนิงอันที่กำลังเดินจากไป สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนไป เพราะเพิ่งตระหนักว่า หนิงอันไม่ได้เป็นหนิงอันคนเดิมที่เชื่อฟังเขาแล้วเขายิ้มหยันทางเดียวคือการบีบบังคับจึงจะได้มาอีกไม่นานหรอกอีกไม่นานต่อจากนี้หากไม่มีเซียวจิ้นเกอทุกอย่างล้วนเป็นเขาที่ครอบค...