บทที่ 32 กลับบ้าน

จวนอ๋องเงียบสงบกว่าทุกวัน

กลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยอบอวลไปทั่วเรือน นางกำนัลหลายคนกำลังยกสำรับอาหารออกจากห้องครัว เป็ดย่างน้ำผึ้ง ปลานึ่งซีอิ๊ว ซุปไก่ตุ๋นโสม รวมไปถึงของหวานอีกหลายชนิด

ลั่วจิ่งเหยามองจนตาลุกวาว

"นายหญิง นี่จะเลี้ยงคนหรือเลี้ยงหมูขอรับ"

หนิงอันหันมาถลึงตา

"ข้ากินไม่หมดก็ให้เจ้ากินอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ