บทที่ 39 อย่าเข้าใกล้ข้า

หนิงอันนั่งกอดอกอยู่ในห้อง ใบหน้ายังคงเคร่งเครียดกับเรื่องของหมอหลวง

ส่วนลั่วจิ่งเหยากลับนั่งจิ้มผลซานซาเชื่อมใส่ปากอย่างสบายใจ มองหนิงอันไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“ลั่วจิ่งเหยางานที่ให้ไปทำเรียบร้อยดีไหม”

“ขอรับไม่มีสิ่งใดบกพร่องแม้เท่าขี้เล็บ นายหญิง ข้าเพิ่งรู้ว่าท่านห่วงท่านอ๋องมากเพียงนี้"

หนิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ