บทที่ 47 เหลี่ยม

เดิมทีเขาคิดว่าหนิงอันเป็นเพียงสตรีโชคดีคนหนึ่งแต่ตั้งแต่งานประเมินของมีค่าจนถึงเรื่องกล่องเหล็กอีกฝ่ายกลับแก้สถานการณ์ได้ทุกครั้งและที่สำคัญทุกอย่างล้วนดูสมเหตุสมผลจนไม่มีใครจับพิรุธได้

เซียวจิ้นเกอสูดหายใจเข้าลึกก่อนโบกมือ

"กลับไปที่จวนอ๋องเซียว"

"พ่ะย่ะค่ะ"ขันทีรีบก้มศีรษะ

"บอกนางว่าข้าอนุญาต...