บทที่ 88 ชะตาของใคร

หนิงอันหน้าเริ่มร้อนขึ้นก่อนจะเอื้อมมือไปตีแขนเขา

"เจ้านี่พูดมากจริงๆ"

ลั่วจิ่งเหยายังหัวเราะไม่หยุด

"ฮ่าๆๆๆ ข้ามองท่านผิดไปจริงๆ แท้จริงแล้วท่านเองก็รักและหวงท่านอ๋องไม่น้อย"

หนิงอันพยายามทำหน้าเฉยแต่ใบหูเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ

ลั่วจิ่งเหยาจึงพูดต่อ

"แต่ก็นะ ถ้าเป็นข้า ข้าก็คงหวง ท่านอ๋องหล่อเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ