บทที่ 94 แข็งแรงจัง

แสงตะเกียงส่องสะท้อนแพขนตางอนยาวและรอยยิ้มบางๆ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนใบหน้าราวกับกำลังฝันดี

เซียวอวี้เฉินยกมือขึ้นช้าๆ ก่อนใช้นิ้วแตะลงมาบนแก้มของหนิงอันเบาๆ

"ข้าไม่เคยเห็นหญิงงามคนไหนดื้อดึงเช่นเจ้า"

น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้นในห้องอันเงียบสงบ

หนิงอันซุกเข้าหาเขามากกว่าเดิมจนเซียวอวี้เฉินต้อ...