บทที่ 98 อย่าวู่วาม

ลั่วจิ่งเหยากลืนน้ำลายก่อนรีบตอบ

"คนของวังหลวงมาคุมตัวนายหญิงไปแล้ว"

มือของอ๋องหนุ่มก็กำแน่นขึ้นช้าๆ เส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้นอย่างชัดเจน

ตำราในมือถูกบีบจนยับดวงตาคมเย็นลงทีละน้อย

เย็นจนเหมือนพายุหิมะกำลังก่อตัว

"เซียวจิ้นเกอ..."น้ำเสียงนั้นเบามากแต่กลับทำให้คนฟังรู้สึกหวาดหวั่น

ลั่วจิ่งเหยารี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ