บทที่ 12 ชายายอดเสน่หา บทที่ 12

“เป็นธรรมดาของนายทหารที่จะต้องมีปฏิภาณมากกว่าคนธรรมดาทั่วไป และยิ่งผ่านศึกใหญ่มาเช่นนี้ข้าเองก็ยิ่งมิไว้ใจว่าเหตุใดพระปิตุลาจึงต้องส่งนายทหารที่เก่งกาจปานนั้นติดตามมาด้วย”

“อย่าได้เป็นกังวลเลย หากมีหม่อมฉันคอยดูแลจักมิมีภยันตรายใดเกิดขึ้นได้แก่พระองค์”

“หลู่อ๋องพะย่ะค่ะ”

เสียงทหารที่แทรกเข้ามาทำใ...