บทที่ 34 ชายายอดเสน่หา บทที่ 34

จางลี่ยิ่งหดหู่ นางมิได้นึกชิงชังรังเกียจต่อชาติกำเนิดของตนเอง ทั้งไม่นึกถือโทษผู้ให้กำเนิดอันแท้จริง นางกลับสงสารพระมารดาและนึกถึงความรักที่ไม่สมปรารถนาของทั้งพระสนมซิ่วอิงและราชองครักษ์เจียนเจ้า จางลี่นึกถึงความเป็นจริงที่นางต้องยอมรับ เจียนเจ้าไม่โป้ปดเพราะจี้หยกแดงคือประจักษ์พยานแห่งความรักของผู...