บทที่ 29 29

“เหตุใดเจ้าทำสีหน้าเช่นนั้น”

เหนียงไป๋อยากจะเบ้ปากใส่คนถามแต่ทำไม่ได้ แผลบนหัวนางโชคดีที่ไม่ลึกแต่เลือดก็ซึมออกมา แล้วดูเอาเถอะ ชินอ๋องไม่แม้แต่จะหันมาสนใจนางเลยด้วยซ้ำ ปล่อยให้นางเลือดออกทั้งอย่างนั้น ปีศาจ ปีศาจชัด ๆ นางกำลังเจอกับปีศาจตัวจริง

“หม่อมฉันเจ็บเพคะ” ชินอ๋องหันมองนาง ก่อนจะมองไปยังศี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ