บทที่ 41 41

“แม้ว่าพระองค์จะรู้สึกรังเกียจมันแต่หม่อมฉันไม่” เหนียงไป๋มองไปยังรอยแผล มองเห็นแววตาที่นึกสมเพชตนเองอยู่ตลอดของชินอ๋องที่พยายามหันหน้าไปทางอื่นแล้วนางก็รีบดึงรั้งเอาไว้ จากนั้นก็ก้มลงจูบรอยแผลของเขา

ดวงใจของชินอ๋องสั่นไหวเขาหันมองนางที่ถอนจูบออก จากนั้น

ริมฝีปากของทั้งสองคนก็ประกบกันด้วยความลึกซึ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ