บทที่ 44 44

ในเวลาเที่ยงวันเช่นนี้ เสียงกระเส่าในห้องยังคงดังออกมาอย่างต่อเนื่องโดยไม่เกรงว่าใครจะได้ยิน ทำเอาเหล่านางกำนัลที่คอยรับใช้ต่างหันมองหน้ากันอีกครั้ง หากนับครั้งนี้พวกเขาก็ร่วมรักกันเกือบเท่าจำนวนนิ้วมือนิ้วเท้านับรวมกันแล้ว

เหนียงไป๋ลงจากน้ำ มองหยวนเหยาที่อยู่ด้านนอกฉากกั้น รับเสื้อมาแล้วคลุมให้ชิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ