บทที่ 67 67

            เหนียงไป๋เดินไปตามทาง มองข้าวของที่วางเรียงรายก่อนจะสะดุดตากับร้านเครื่องประดับข้างทาง มองไปยังปิ่นไม้ตรงหน้าแล้วก็หยิบขึ้นมามองอย่างสนอกสนใจ

“เจ้าชอบหรือ”

“เจ้าค่ะ มันสวยดี”

ชินอ๋องมองปิ่นไม้ในมือเหนียงไป๋ เห็นนางยกขึ้นดมกลิ่นก่อนส่งให้เขาดมเช่นกัน “ถึงมันจะเป็นเพียงปิ่นไม้ แต่มันก็เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ