บทที่ 74 74

“เอาน่าอย่างน้อยเจ้าก็ได้ร่างตัวเองกลับคืนมานะ”

เหนียงไป๋มองอีกฝ่ายตาขวาง แล้วที่ผ่านมานางเสียเวลาทำให้ชินอ๋องหลงรักไปเพื่ออะไรกัน “ลองให้ตอนนี้ข้าโผล่หน้าไปหาเขาสิ กลัวแต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร เขาก็จะยกดาบขึ้นมาหั่นคอข้าเสียก่อน”

นางมองไปยังร่างของตัวเอง ก่อนจะหยิบปิ่นไม้พร้อมกับเครื่องหอมที่ติดกา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ