บทที่ 84 84

“ของชิ้นนี้เป็นของภรรยากระหม่อมฯ เป็นของแทนใจนางที่เหลืออยู่”

“หึ หากเราเป็นเจ้า เราจะเอามันไปขาย คิดว่าคงได้หลายตำลึงทองพอที่จะทำศพภรรยาท่านและไม่ต้องมาเป็นทาสแบบนี้”

ยิ่งพูดก็เหมือนยิ่งฆ่าตัวตาย ในเมื่อได้คำตอบที่ต้องการแล้วเขาก็รีบขอตัว

“บางสิ่งแม้จะมีค่าควรเมือง แต่หากเป็นของสำคัญต่อใจแล้วไซร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ