บทที่ 100 ทรมานกาย

“มี่จ๋า” เสียงห้าวนุ่มอ่อนหวานออดอ้อนเมียรักแล้วรำคาญตัวเองที่ทำอะไรไม่ถนัดอยากรักเมียแทบจะลงแดงตายก็ยังทำไม่ได้แล้วบดจูบกลีบปากนุ่มอย่างดูดดื่มแม้จะเจ็บแขนแต่ยังมีอีกข้างที่ใช้การได้ข้างก็ลูบไล้เคล้นคลึงก้อนเนื้อนุ่มสลับกันไปมา

“พะ พอแล้วค่ะ ฮืมม.. อุ้ยย..” มิรันดาห้ามสามีเสียงแหบพร่าเมื่อร่างกายข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ