บทที่ 48 ง้อ

“คุณครามคะ” มิรันดาเรียกชายหนุ่มที่นั่งตรงหน้าแต่เหมือนอยู่ห่างไกลกันจนเธอไม่สามารถแตะต้องเขาได้เหมือนตอนที่คบกันและต่างก็หลงใหลกันและกันจนเลยเถิดและตอนนี้เธอมีเรื่องสำคัญจะบอกเขาแต่เขมินทร์โกรธเธอและไม่ยอมฟังเธออธิบายแลยเหมือนงานบนโต้ะจะสำคัญมากกว่าเธอ

เขมินทร์นิ่งเงียบไม่ตอบหญิงสาวทำเหมือนเธอไม่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ