บทที่ 5 ตัวต้นเหตุ

“ยืนไหวมั้ยครับ” เขมินทร์มองหญิงสาวตัวอ่อนปวกเปียกในอ้อมแขนของเขาแล้วยิ้มให้หญิงสาวที่มองเขาตาโตอย่างน่ารักแล้วดูชุดเดรสสีขาวตัวยาวที่เธอใส่ก็คอกว้างมองจนเห็นทะลุชุดชั้นในที่ห่อหุ้มทรวงอกอวบอิ่มของเธอทำเอาเลือดในกายของเขาเดือดพล่านหรือว่าเป็นเพระแอลกอฮอล์เขาดื่มถึงทำให้ร่างกายตื่นตัว

“วะ ไหวค่ะ” มิรันดาพูดเสียงสั่นร่างกายสะบัดร้อนสะบัดหนาวเมื่อถูกผู้ชายที่ไม่ใช่พ่อกับพี่ชายมาโอบกอดแบบนี้ขนาดสามีก็จะแตะเนื้อต้องตัวกันเล็กน้อยต่อหน้าพี่แม่ของเขาเท่านั้นและเขาก็หล่อมากจนเธอตาพร่า

“ผมช่วยดีกว่าครับ ดูท่าคุณวินจะพาคุณไปไม่ถึงห้องพักแน่ครับ” เขมินทร์พูดกับสองหนุ่มสาวที่เมาเหมือนกันแต่ไรวินน่าจะเมาน้อยกว่าหญิงสาวตัวหอมในอ้อมกอดของเขา

“ก็ดีเหมือนกันนะนังมี่ ให้คุณครามช่วยไปส่งที่ห้องดีกว่าขืนฉันพาแกไปคงได้หัวทิ่มไปไม่ถึงห้องแน่ รบกวนด้วยนะครับคุณครามขอบคุณครับ” ไรวินยอมรับความช่วยเหลือจากเขมินทร์พาเพื่อนไปส่งที่ห้องพักของเขายังไงก็ปลอดภัยเพราะรู้จักกันและเขายังเป็นเจ้าของคอนโดนี้ด้วย

“ชั้นไหนครับ” ทัตติกดลิฟต์รอเจ้านายและไรวินกับเพื่อนแล้วถามว่าพวกเขาพักชั้นไหน

“ชั้นสิบห้าครับ”

ทัตติก็กดลิฟต์ชั้นสิบห้าแล้วยืนนิ่งมองเจ้านายที่ประคองสาวสวยรูปร่างอรชรไว้ไม่ให้ล้มแต่ดวงตาเต้นระริกถ้าเขมินทร์ไม่สนใจเขาไม่มีทางไปยุ่งเกี่ยวและยอมรับผู้หญิงคนนี้สวยจริงเมื่อกลางวันว่าสวยเซ็กซี่แล้วตอนนี้ก็สวยน่ารักมากแล้วเสือร้ายหลบในอย่างเจ้านายของเขาจะพลาดได้ยังไง

มิรันดาแทบจะจะหายเมาเมื่ออยู่ในอ้อมแขนอันอบอุ่นจนร้อนรุ่มของหนุ่มลูกครึ่งทำให้ร่างกายของเธอร้อนวูบวาบเมื่อตอนกลางวันที่เจอกันเธอก็ว่าเขาหล่อแล้วแต่พอได้เห็นใกล้ๆไหนจะกลิ่นหอมจากและไอ้ร้อนจากตัวเขาทำให้เธอหัวใจเต้นรัวแต่พอรู้ว่าเขามีเจ้าของแล้วมันก็รู้สึกห่อเหี่ยว

“เอ่อ..ฉันยืนเองได้ค่ะ” เสียงหวานแหบพร่าบอกเขาเบาๆขืนตัวเองออกจากอ้อมแขนของเขา

“ถ้าร่วงไปผมไม่เก็บแล้วนะครับ” เสียงห้าวทุ้มดังขึ้นและไม่ยอมปล่อยมือจากเอวบางของหญิงสาวไว้ด้วยมือข้างเดียวก็ตัวอ่อนปวกเปียกขนาดนี้จะยืนเองได้ยังไง

“เดี๋ยวก็ถึงแล้วแก” ไรวินบอกเพื่อนแล้วยิ้มให้เขมินทร์

“ไปดื่มที่ไหนมาครับ”

“ที่บ้านของผมเองครับ พอดีเพื่อนผมมาเที่ยวคุณพ่อคุณแม่ท่านเลี้ยงอาหารเย็นครับ”

“นึกว่าไปเที่ยวที่คลับของผม มิน่าล่ะถึงไม่เจอถ้าวันหน้าชวนเพื่อไปเที่ยวนะครับผมจะลดให้เป็นพิเศษ” เขมินทร์ปูทางให้ไรวินพสาเพื่อนไปเที่ยวเขาอยากรู้จักผู้หญิงคนนี้ตอนแรกก็คิดว่าเป็นแฟนของไรวินหรือเปล่าแต่นึกได้ว่าเขาเป็นเกย์ตอนนี้รู้แล้วว่าเป็นเพื่อน

“ขอบคุณครับคุณคราม รับรองว่าไปแน่นอนครับ ห้องของผมอยู่ทางนี้ครับ” ไรวินออกจากลิฟต์เดินนำเขมินทร์กับเพื่อนไปที่ห้องพักของเขาแล้วกดระหัสประตูก่อนจะเปิดประตูให้ชายหุ่มพอเพื่อนของเธอไปนั่งที่โชฟา

“ขอบคุณมากครับคุณคราม”

“ไม่เป็นไรครับ มีอะไรก็บอกคนของผมได้นะขอตัวครับ” เขมินทร์ยิ้มให้สองหนุ่มสาวก่อนจะเดินออกไปจากห้องพักของไรวินทั้งที่ในใจอยากอุ้มผู้หญิงตัวหอมกับห้องพักของเขาด้วยซ้ำ “โทรถามปอนด์ว่าว่างมั้ย ถ้าว่างก็ให้มาหาหน่อย” ร่างสูงเดินเข้าลิฟต์ไปแล้วบอกคนสนิทไม่งั้นคืนนี้เขานอนไม่หลับแน่ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยเพราะนังมี่ของไรวินคนเดียว

“ครับคุณคราม” พงษ์รับคำสั่งของเจ้านายแล้วโทรหาปาริตาแต่หญิงสาวไม่รับก็ส่ายหน้าให้เจ้านาย

“ไม่เป็นไร ไปพักกันเถอะ” ร่างสูงเดินออกจากลิฟต์เข้าห้องของตัวเองหยิบขวดวิสี้ติดมือไปที่สระน้าก่อนจะถอดเสื้อผ้าแล้วกระโดดลงไปในสระว่ายน้ำแล้วว่ายน้ำไปมาเพื่อดับอารมณ์ปรารถนาที่คุกกรุ่นของเขาสลับกับดื่มวิสกี้และน้ำเย็นในสระก็ช่วยเขาได้

ส่วนที่ห้องของไรวินหลังจากหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อออกไปจากห้องพักแล้วมิรันดาก็ยังนั่งนิ่งอยู่บนโซฟาเหมือนหุ่นทำให้เจ้าของห้องที่เดินไปล็อคประตูลงกลอนอีกชั้นหนึ่งเดินมานั่งข้างๆ

“เฮ้ยนังมี่” ไรวินเรียกเพื่อนเบาๆ

“อุ้ย..อะไรนังวิน” มิรันดาสะดุ้งเพราะสายตาของหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อคนนั้นทำให้ร่างกายของเธอขนลุกเพราะเหมือนเขาเปลื้องผ้าของเธอด้วยสายตาของเขาและเธอก็พอจะรู้ว่าเขาต้องการอะไร

“ก็เห็นแกเหม่อหรือว่าใจลอยตามคุณครามไปด้วยล่ะยะ” ไรวินว่าเพื่อนเพราะเห็นมองเขมินทร์ตาปรอย

“บ้าสิ ใครจะไปสนใจคนมีเจ้าของกันล่ะ แกก็เห็นว่าผู้หญิงของเขาหวงเขาจะตายมี่ไม่อยากเป็นมือที่สามของใครมี่ไปนอนดีกว่า อึ้กกๆๆ..” มิรันดาพูดจบก็ลุกขึ้นเดินเซซ้ายเซขวาเหมือนปูไปที่ห้องเล็กที่เธอมาพักประจำแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง

"คุณครามยังโสดย่ะ แต่เขาเนื้อหอมมากมีผู้หญิงเข้าหาเยอะแยะจนเลือกไม่ถูกเลยแหละถ้าแกสนก็ลองดูสินังมี่ฉันก็อยากรู้เหมือนกีชันว่าเสน่ห์ของแกยังใช้ได้อยู่มั้ย" ไรวินบอกเพื่อนเพราะเขมินทร์ยังโสดไม่มีแฟนแต่เขาก็จัดได้ว่าคาสโนว่าตัวพ่อแม้จะไม่โจ่งแจ้งแต่ชื่อของเขาก็ฮอตในหมู่สาวๆ

"ขอคิดดูก่อนนะ ไม่ไหวแล้วฝันดีนะวีน่า อึ้กกๆ.." มิรันดาพูดแล้วสะอึกก่อนจะหลับไปอย่างง่ายดาย

"ฝันดีแก" ไรวินมองเพื่อนที่หลับไปจริงๆแล้วห่มผ้าให้เพื่อนก่อนจะปิดแอร์ปให้แล้วปิดประตูห้องกลับห้องพักของตัวเองแล้วอาบน้ำนอนเขาไม่ได้เมามากเพราะดื่มประจำ

ที่ห้องพักของเขมินทร์

หลังจากที่ชายหนุ่มว่ายน้ำดับอารมณ์ไปมาสี่ห้ารอบแล้วหยุดพักดื่มวิสกี้ผ่อนคลายอารมณ์ที่คุกกรุ่นลงได้พงษ์ก็เดินเข้ามาบอกว่าปาริตาโทรกลับมาและกำลังจะเข้ามาหาเขาที่นี่

“ถ้ามาถึงให้รอที่ห้องนะครับ” ร่างใหญ่พูดจบก็ว่ายน้ำอีกสองสามรบก็ขึ้นจากน้ำไปอาบน้ำไหนๆก็โทรตามปาริตามาแล้วก็ระบายน้ำออกสักหน่อยก็ดีเมื่ออาบน้ำเสร็จพงษ์ก็โทรมาบอกว่าปาริตามาถึงแล้วขาก็ใส่แต่เสื้อคลุมลงลิฟต์ไปที่ห้องรับรองสาวๆของเขา

“คุณครามขาทำไมไม่ให้ปอนด์ไปหาที่ห้องละคะ” ปาริตาถลาไปหาหนุ่มหล่อที่ใส่แต่เสื้อคลุมตัวเดียวเดินเข้าประตูมาเธอรู้ว่าสาวคู่ควงของเขาทุกคนได้รับอนุญาตให้มาถึงแค่ห้องนี้ยังไม่มีใครได้ขึ้นไปถึงห้องชั้นสูงสุดของตึกที่เป็นอนาจักรของเขมินทร์ทั้งชั้นและได้ยินมาว่าห้องพักของเขาหรูหรามีพร้อมทุกอย่างเท่ากับบ้านหนึ่งหลังเลยทีเดียวและเธอก็รู้ว่าคืนนี่เขาไปดื่มกับเพื่อนแต่เขมินทร์มีความเป็นส่วนตัวสูงจึงไม่มีใครได้รู้จักกับเพื่อนของเขา

“ถ้าอยากเป็นเพื่อนกับผมนานๆอย่าถามแบบนี้อีก” ชายหนุ่มพูดเสียงแข็งขึ้นมาทันทีเมื่อปาริตาทำท่าว่าจะล้ำเส้นที่เขาขีดไว้เขารู้ว่าผู้หญิงที่เข้ามาหาต้องการอะไรแต่เขาให้ไม่ได้เพราะยังไม่มีความคิดจะแต่งงานแม้จะอายุสามสิบห้าแล้วก็ตาม

“ปอนด์ขอโทษค่ะคุณคราม ต่อไปปอนด์จะไม่ถามอีกแล้วอย่าหงุดหงิดสิคะเดี๋ยวปอนด์จะทำให้คุณครามสบายตัวนะคะ” ปาริตาพูดเสียงอ่อนเสียงหวานแล้วถอดเสื้อคลุมของเขาออกสัมผัสเรือนกายแข็งแกร่งหนั่นแน่นด้วยมัดกล้ามซิกแพกลอนงามและความแข็งแกร่งของบุรุษเพศชายที่ชูคอผงาดแล้วลูบไล้มันไปมาก่อนจะบีบเบาๆ

“ถ้าทำไม่ได้รู้นะว่ามันจะจบยังไง” เขมินทร์บอกไฮโซสาวสวยที่มีประสบการณ์มาอย่างโกโชนแต่เขาไม่ได้สนใจเธอไปกว่าเพื่อนนอนที่แลกเปลี่ยนความสุขกันปาริตาก็เหมือนโอปอลเป็นสาวรักสนุกฟรีเซ็กส์เพราะพวกเธอไปเรียนต่อต่างประเทศก็ใช้ชีวิตเหมือนพวกฝรั่งแต่เขาไม่ถือว่าพวกเธอจะผ่านอะไรมาหากจะคบกับเขาก็ต้องมีแค่เขาส่วนเรื่องอนาคตนั้นมันยังอีกไกลเขาจึงไม่ให้ความหวังใครนอกจากสนุกด้วยกันเท่านั้น

“ปอนด์รู้แล้วค่ะ” ปาริตาพูดจบก็กผลักร่างสูงเปลือยเปล่านั่งบนโซฟาแล้วเธอก็ทรุดลงไปนั่งตรงหน้าขาจับขาแกร่งแยกออกจากกันแล้วแทรกตัวไปคุกเข่าอยู่ระหว่างขาแกร่งทั้งสองข้างเงยหน้ามองสบตากับเขาแต่ชายหนุ่มหลับตาลงก็เป็นหน้าที่ของเธอที่จะทำให้เขามีความสุขเพราะเมื่อคืนเขาบอกว่าเหนื่อยจึงไม่มีอะไรกันทำให้เธอหงุดหงิดจนขับรถชนไปชนแต่คืนนี้เขาเรียกเธอมาเองและจะทำให้เขาสำลักความสุขและหลงเธอให้ได้

“หืมม..” เขมินทร์ครางเบาๆเมื่อเธอจับครามจูเนียร์บีบเบาๆเขาก็กางขาออกกว้างเปิดทางให้ปาริตาจัดการกับครามจูเนียร์ได้ถนัดก่อนจะหลับตาลงคิดถึงตัวต้นเหตุที่ทำให้เขามีอารมณ์เพราะภาพก้อนเนื้ออวบอิ่มทั้งสองยังติดตาของเขาอยู่

“มันใหญ่ยาวมากเลยปอนด์ชอบจังเลยค่ะ อือ” เธอพูดด้วยหัวใจเต้นระทึกแล้วมองหน้าเขาที่ก้มมองท่อนเอ็นลำใหญ่ที่ร้อนผ่าวแข็งขึงชูชันในมือแล้วรูดขึ้นลงช้าๆอีกมือก็ถูไถปลายยอดหัวหยักมนทู่วนแดงเถือกไปมาอย่างช่ำชองแล้วเร่งมือรูดเร็วขึ้นตวัดปลายลิ้นไล้เลียตั้งแต่ปลายยอดถึงโคนแล้วลากปลายลิ้นเลียจากโคนขึ้นไปถึงรอยหยักแล้วตวัดปลายลิ้นดุนดันซอกซอนก่อนจะงับเข้าปากแล้วดูดดิ่มอย่างแรงจนแก้มตอบ

“อ่าส์ ดูดแรงอีกสิ อ่า หื้มม..” เขาร้องบอกเสียงแหบพร่าเมื่อเธอกลืนกินท่อนเอ็นลำใหญ่ของเขาเข้าเต็มปากเต็มคอดูดดื่มอย่างแรงจนกายแกร่งกระตุกด้วยความเสียวกระสันก่อนจะลืมตาขึ้นมองเธอโยกริมฝีปากเข้าออกกลืนกินท่อนเอ็นของเขาอย่างมูมมามก็กัดฟันแน่นเมื่อสาวสวยปลุกเร้าอารมณ์ของเขาด้วยริมปากอิ่มอย่างหนักหน่วงทั้งรูดทั้งอมดูดลากปลายลิ้นนุ่มขึ้นลงตามจังหวะมือของเธอแล้วอมส่วนหัวมนทู่บานฉ่ำของเขาเข้าเต็มปากแล้วดูดดื่มราวกับกินไอติมแท่งยาวอย่างอร่อย

“แพร่บๆๆ จ๊วบๆๆ..”  

“แบบนี้ครามชอบมั้ยคะ แพร่บๆๆ..” ริมฝีปากอิ่มอมดูดรูดขึ้นลงลิ้มรสลาวาร้อนของเขาที่ไหลเยิ้มออกมาไม่หยุดสองมือประคองมันไว้แล้วลากปลายลิ้นนุ่มไล้เลียสลับกับดูดดื่มแรงขึ้นเร็วขึ้น

“หืมม ดูดแรงๆเลยผมไม่ไหวแล้ว อ่าส์” เขาครางออกมาด้วยความกระสันเมื่อเธอละเลงปลายลิ้นลงใส่ท่อนเอ็นลำใหญ่ของเขาอย่างเมามันส์และดูดดื่มอย่างแรงจนแก้มตอบติดกันจนเขาทนแทบไม่ไหว “อ่า หื้มมม์...” ชายหนุ่มคำรามในคอแล้วระเบิดลาวาร้อนพ่นเข้าใส่ริมฝีปากของเธอ

“อื้ออ อึกๆๆ..” ปาริตากลืนกินลาวาร้อนของเขาจนหมดแล้วยังอมดูดแรงๆจนสะโพกสอบเด้งขึ้นใส่ปากเธออีกครั้งด้วยความเสียวกระสัน

“หื้มม อ่าส์..” เขมินทร์ครางออกมาเมื่อร่างกายได้ปลดปล่อยน้ำออกทั้งที่คนทำให้เขามีอารมณ์ไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำ

“ครามชอบมั้ยคะ” ปาริตาตวัดปลายลิ้นเลียริมฝีปากไปมาแล้วลุกขึ้นยืนถอดชุดเดรสสั้นแค่หน้าขาออกจากร่างผอมเพรียวจนเปลือยเปล่าอวดหน้าอกอวบใหญ่เอวคอดเนินสามเหลี่ยมเกลี้ยงเกลาเปียกแฉะด้วยน้ำเสียวของเธอ

“ชอบสิไม่งั้นจะเรียกคุณมาทำไมล่ะ” มือหนากะตุกมือเธอมานั่งบนตักหันหลังให้เขาแล้วขยำสองเต้าอวบใหญ่อย่างแรงแล้วลูบไล้เนินสามเหลี่ยมก่อนจะสอดนิ้วชี้กับนิ้วกลางเข้าไปในร่องสวาทที่เปียกแฉะด้วยน้ำเสียวของเธอแล้วดึงเข้าออกรัวเร็วๆอีกมือก็บีบขยำเต้าอวบอย่างแรง

“แจ้ะๆๆ แจ้ะๆๆ..”

“อ้ะ อ้า ปอนด์ชอบมากค่ะครามขา อ่า อู้วว์ อ้ะ อ้า..” เธอร้องครางออกมาเสียงดังด้วยความเสียวเมื่อนิ้วยาวทั้งสองจ้วงเข้าออกกลางร่อสวาทรัวเร็วจนเธอเกร็งตัวเมื่อใกล้จะเสร็จสม

“แจ้ะๆๆ แจ้ะๆๆ..” เขมินทร์เร่งนิ้วยาวรัวเข้าใส่ร่องสวาทของเธออย่างรุนแรงไม่หยุดจนน้ำเสียวของเธอหลังไหลออกมามากมายแล้วเธอก็เสร็จสมเมื่อน้ำเสียวแตกซ่านกระจาย

“อ่ะ อ้ายยยยส์..” ปาริตาร้องออกมาเสียงดังอย่างมีความสุขแม้เขาจะใช้นิ้วแต่ต่อไปเธอต้องได้ไส้กรอกยักษ์ของเขา

“ลุกขึ้นสิปอนด์” เสียงห้าวห้วนบอกสาวสวยแล้วเขาก็หยิบเครื่องป้องกันมาสวมให้ครามจูเนียร์ก่อนจะลุกขึ้นแล้วจับเธอหันหลังโก่งโค้งซึ่งปาริตาก็รู้งานเธอกางขาออกกว้างกระดกสะโพกงอนขึ้นทำให้เห็นร่องสวาทฉ่ำแฉะด้วยน้ำเสียวเขาจับท่อนเอ็นอวบใหญ่จ่อประชิดร่องสวาทของเธอแล้วกระดกสะโพกสอบกระแทกท่อนเอ็นเข้าออกสองสามครั้งแล้วครั้งที่สี่มันก็หายเข้าไปในร่องสวาทจนมิดลำยาว

“อ่า หื้มม..”

“อ้ะ โอ้ว ครามขามันแน่นมากดีสุดๆค่ะ” เธอร้องครางออกมาเมื่อท่อนเอ็นลำใหญ่แข็งโป๊กกระแทกเข้าเต็มร่องสวาทของเธอแน่นเปรี๊ยะจนจุกและมันถึงใจมาก

เขมินทร์โยกท่อนเอ็นแข็งโป๊กเข้าออกรัวเร็วแทงซ้ายแทงขวาสองมือก็จับเอวคอดสาวเข้ามาหาท่อนเอ็นลำใหญ่ตามจังหวะอย่างรุนแรงติดกันจนเธอหายใจไม่ทันทั้งเสียวทั้งจุกและถึงอกถึงใจมากสุดๆ

“ปั้บบๆๆ ปั้บบๆๆ..”

“อ้ะ เอาแรงๆอีกค่ะครามขา อ่า อ้ะ อ้ะ อู้วว อ่า อ้า..” เธอร้องขอเขาด้วยความต้องการแอ่นสะโพกงอนรับท่อนเอ็นลำใหญ่กระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างรุนแรงไม่หยุดยั้งและเธอก็ชอบมากไม่มีใครเอาได้ดุดันดิบเถื่อนเท่าเขมินทร์และท่อนเอ็นของเขาใหญ่คับแน่นร่องสวาทของเธอเสียดสีเข้าออกแต่ละทีก็แสบร้อนแต่เธอก็ชอบมาก

“ปั้บบๆๆ ปั้บบๆๆ..”

ร่างสูงใหญ่เกร็งตัวจนคอเป็นเอ็นกระแทกท่อนเอ็นลำใหญ่เข้าใส่ร่องสวาทอย่างรุนแรงติดกันจนสาวสวยที่โก่งโค้งสะโพกรับท่อนเอ็นลำใหญ่ของเขาสั่นคลอนไปทั้งตัวส่งเสียงร้องครวญครางเสียงดัง

“โอ้ว ครามขาปอนด์จะเสร็จแล้วค่ะ อ่า อ้ะ อ้ายยยส์...” ปาริตาร้องออกมาเสียงดังลั่นอย่างสุขสมเมื่อร่างกายของเธอปลอดปล่อยน้ำเสียวออกมามากมาย

“ปั้บบๆๆ ปั้บบๆๆ..”

เขมินทร์ส่ายเอวสอบโยกย้ายหมุนวนไปมาซ้ายขวบเด้งหน้าเด้งหลังเสยขึ้นแทงลงสลับกันไปมาจนสาวสวยหัวหมุนกระดกสะโพกงอนสวนขึ้นใส่อย่างไม่ยอมแพ้ทั้งที่เธอเพิ่งเสร็จไปหมาดๆและกำลังจะเสร็จอีกครั้ง

“ปั้บๆๆ ปั้บบๆๆ..”

“อ่า หื้มมม..”

“อ้ะ กรี๊ดดดส์.. โอ้วว์..” เธอร้องออกมาเสียงดังอย่างมีความสุขก่อนจะร้องเสียงหลงเมื่อเขาดึงท่อนเอ็นลำใหญ่ออกจากร่องสวาทของเธอแล้วทรุดตัวลงนอนบนโซฟาอย่างหมดแรง

ร่างสูงเดินเข้าห้องน้ำถอดเครื่องป้องกันออกแล้วอาบน้ำล้างตัวอีกครั้งแล้วเดินเปลือยเปล่าออกมาหยิบเสื้อคลุมมาใส่มองร่างผอมเพรียวเปลือยเปล่านอนบนโซฟา

“นี่ของขวัญของคุณนะ” เขมินทร์วางเช็คเงินสดหนึ่งแสนบาทให้ปาริตาเพราะคืนนี้เขาเรียกเธอมาเอาจริงๆปกติก็จะไปดื่มกินก่อนจะจบที่เตียงแต่เมื่อคืนวานเขาเหนื่อยก็แค่กินข้าวและดื่มแต่ปาริตาขอมาด้วยเขาก็ให้เธอนอนที่ห้องนี้

“ครามคะปอนด์ไม่ใช่อีกตัวนะคะพอเสร็จแล้วคุณต้องจ่ายเงิน” ปาริตาต่อว่าชายหนุ่มที่จ่ายเช็คให้เธอทุกครั้งที่มีอะไรกันถามว่าอยากได้มั้ยมันก็อยากได้แต่เธออยากให้เขาพาไปช้อปปิ้งจะดีกว่า

“ผมไม่ได้คิดแบบนั้นนะ แต่จะให้ผมไปเดินช้อปปิ้งซื้อของกับคุณคงไม่ได้ผมถึงเลือกเขียนเช็คให้ทุกครั้งแต่ถ้าคุณไม่สบายใจก็ไม่เป็นไรนะ” ชายหนุ่มพูดอย่างเหนื่อยหน่ายที่ผ่านมาเขาก็เขียนเช็คให้สาวๆทุกคนแต่ก็ไม่เกินสามหมื่นห้าหมื่นบางทีก็หนึ่งแสนหากเขาเป็นคนโทรเรียกและเธอทำให้เขาพอใจเขาก็เต็มใจจ่าย

“ปอนด์ขอโทษค่ะคุณคราม ต่อไปปอนด์จะไม่คิดแบบนี้อีกค่ะ” ปาริตาลุกขึ้นไปกอดชายหนุ่มอย่าออกอ้อนปกติผู้ชายที่เธอควงก็จะพาไปกินข้าวช้อปปิ้งหากคนไหนไม่เปย์เธอก็ทิ้งแล้วหาใหม่ส่วนเขมินทร์นั้นเธอจ้องเขานายแล้วแต่ติดโอปอลคู่แข่งของเธอที่คอยกีดกันมาตลอดแต่หลังจากเธอกลับมาอยู่ภูเก็ตแล้วรู้ว่าเขมินทร์ไม่ได้มีความสัมพันธ์กับโอปอลเธอก็เข้าหาเขาแล้วชายหนุ่มก็สนองเธอถึงไม่ได้เจอกันบ่อยแต่ก็เกือบทุกอาทิตย์แต่ไม่ใช่จะมีความสัมพันธ์กันทุกครั้งเพราะเขมินทร์ก็ยังมีผู้หญิงคนอื่นอีก

“ขอตัวนะ” ชายหนุ่มพูดจบก็แกะมือของปาริตาออกแล้วเดินออกไปจากห้องขึ้นลิฟต์ไปหบนเพนท์เฮ้าส์ของเขาตรงไปที่เตียงแล้วล้มตัวลงนอนอย่างสบายตัวแล้วหลับตาลง

เช้าวันถัดมา

มิรันดานอนบิดขี้เกียจอยู่บนเตียงหลังจากนอนหลังเต็มอิ่มเพราะเธอมาพักผ่อนแล้วเมื่อคืนก็ดื่มไปเยอะจนมึนแต่ก็กลับมานอนคอนโดของเพื่อนก่อนจะลุกขึ้นเดินสะโหลสะเหลออกไปจากห้องนอนมองหาเพื่อนแต่เห็นเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาก็นั่งลงบนโซฟาป่านนี้ไรวินคงจะใกล้พักเที่ยงแล้ว

“โอ้ย มึนหัวจังเลย” หญิงสาวพูดจบก็ลุกขึ้นเดินกลับไปในห้องนอนแล้วหยิบโทรศัพท์มาดูก็เห็นข้อความของไรวินบอกว่ามีงานด่วนต้องเข้าบริษัทแล้วเจอกันตอนเย็นส่วนของวิมวิภาก็ส่งอิโมจิรูปโกรธสีแดงให้เธอเพราะเมื่อคืนส่งรูปดื่มใต้แสงดาวกับไรวินไปให้ดูก่อนจะไปอาบน้ำสระผมแล้วลงไปหาอะไรกินที่ร้านอาหารในคอนโดหรือไม่ก็ร้านอาหารริมชายหาดและไม่ได้คิดถึงเขมินทร์เพราะคิดว่าตัวเองคงฝันไป

ฝ่ายเขมินทร์เช้านี้เขาเข้าโรงแรมก่อนจะไปฟาร์มเลี้ยงหอยมุกเพราะจะต้องไปดูไข่มุกที่จะทำมงกุฎให้ทางกองประกวดของสิงค์โปรซึ่งงานนี้เขาได้ให้ทีมออกแบบของบริษัทออกแบบให้แตกต่างจากที่ผ่านมาถึงแม้จะไม่ซ้ำกันสักชิ้นแต่อยากให้เป็นมงกุฎที่คนพูดถึงการดีไซด์ที่ละเอียดอ่อนแต่ในหัวของเขายังคิดถึงสาวสวยที่เจอเมื่อคืน

“คุณครามครับ” บรรจงเรียกเจ้านายที่นั่งเหม่อแล้วหยิบไข่มุกใส่ถาดกำมะหยี่โดยไม่ดู

“ครับผู้จัดการ”

“คุณครามไม่ได้ตรวจดูไข่มุกเลยครับ”

“อ้อ..ขอโทษครับ” เขมินทร์มองไข่มุกในถาดกำมะหยี่ที่สำหรับใส่ไข่มุกเซาท์ซีที่เขาคัดไว้สำหรับไปทำมงกุฎและยังมีไข่มุกสีทอง สีขาว สีชมพู ปะปนกันอยู่ในถาด “รบกวนผู้จัดการแยกใส่กล่องให้ผมหน่อยนะผมจะเอาไปคัดที่บ้านตอนนี้คัดไปคงไม่เสร็จ” ตอนนี้เขาคงไม่มีสมาธิคัดไข่มุกแล้วจึงบอกผู้จัดการแยกให้แล้วถอดถุงลงมืออก

“คุณครามทำงานหนักก็หยุดพักผ่อนบ้างนะครับ ร่างกายของเราไม่ใช่เครื่องจักรที่เปิดสวิตแล้วทำงานตลอดเวลานะครับ” บรรจงบอกเจ้านายเพราะเขมินทร์ทำงานหนักจริง

“ผมก็คิดไว้เหมือนกันครับ จะว่าพักผ่อนก็ไม่เชิงเดี๋ยวอาทิตย์หน้าผมจะไปดูการปรับปรุงรีสอร์ทที่กระบี่ก็จะถือโอกาสพักผ่อนเหมือนกันครับ” ชายหนุ่มตอบผู้จัดการใหญ่ที่ทำหน้าที่ด้วยดีตลอดมา

“ดีครับ งั้นผมเอาไข่มุกไปแยกกล่องให้ก่อนนะครับ” บรรจงบอกเจ้านายแล้วเขาก็ยกถาดไข่มุกออกไปจากห้องตรงไปที่ห้องคัดแยกที่มีพนักงานนั่งทำงานอยู่แล้วเขาก็นั่งที่โต้ะทำงานสำหรัตรวจคัดไข่มุกของบริษัทซึ่งรวมอยู่ห้องเดียวกันมีกล้องวงจรปิดติดรอบทิศทางเพื่อป่องกันการขโมย

เขมินทร์เอนกายพิงพนักเก้าอี้แล้วหลับตาลงเรียกสติตัวเองก่อนจะเริ่มทำงานเอกสารที่ผู้จัดการนำมาให้เขาตรวสอบและเซ็นจนเที่ยงวันก็ไปที่ท่าเรือต่อเพราะวันนี้มีเพื่อนนักธุรกิจพาคู่ค้ามาล่องเรือเขาจึงไปต้อนรับและดูความพร้อมเพราะอยากให้ทุกคนประทับใจและกลับมาใช้บริการอีก

เวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ที่มิรันดาอยู่ภูเก็ตเธอก็เที่ยวเกือบทั่วภูเก็ตและเมื่อวานเธอเพิ่งไปดูเครื่องบินลงที่หาดไม้ขาวที่เป็นอีกหนึ่งแลนด์มาร์คของภูเก็ตที่ทุกคนไปแล้วต้องเช็กอินเพื่อถ่ายรูปเพราะช่วงเช้าจะมีเครื่องบินมาลงจอดทุกสิบนาทีและวันนี้เธอจะไปเที่ยวกระบี่แต่ไรวินไม่ได้ไปด้วยเพราะติดงานหลังจากพาเธอตระเวนเที่ยวทั่วภูเก็ต

“เดี๋ยวเสร็จงานแล้วฉันจะตามแกไปนะนังมี่ หวังว่าจะไม่ถูกฝรั่งแถวนั้นจับแกไปกินซะก่อนนะ” ไรวินแซวเพื่อนขำๆที่เก็บของเสร็จแล้วเตรียมตัวไปกระบี่ที่เธอให้คนขับรถไปส่งที่อ่าวนางแล้วจะมีพนักงานของรีสอร์ทมารับไปที่พัก