บทที่ 3 รอให้โต [Nc+]

 เห็นหน้าราเชนทร์แล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้จริงๆ ทั้งที่ราเชนทร์ก็นั่งหน้าหล่อ ไม่ได้แสดงความยียวนกวนประสาทแต่อย่างใด หากทว่ามันเป็นเรื่องอื่นน่ะสิ ซึ่งเรื่องอื่นที่ว่าก็คือ....ดาหวัน

ทั้งที่ราเชนทร์หวงและห่วงดาหวันมาก แต่กลับไม่แสดงตัวตน คชินทร์ไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทของเขากำลังคิดอะไรอยู่ หากเป็นเขา นอกจากจะรีบแสดงตัวตนไปแล้ว ดาหวันได้ตั้งท้องลูกเขาไปแล้วล่ะ

ราเชนทร์ทำอะไรอ้อมค้อม ขัดใจคชินทร์อยู่มาก

“ห้ามโน่นห้ามนี่ นายลืมไปแล้วเหรอว่าฉันเป็นเจ้านายของดาหวัน”

“แต่เงินฉันจ่าย”

“และนายก็ได้เงินคืนแล้ว”

ที่ราเชนทร์เสียคือเวลา แถมยังได้สาวงามผู้เลอโฉมมาไว้ในครอบครองอีกด้วย ราเชนทร์มีแต่คุ้มกับคุ้ม เอาเป็นว่าสำหรับคนรวยอย่างพวกเขา แม้สาวงามจะหาง่าย แต่ก็มีน้อยมากที่ถูกใจจริงๆ จนถึงกับทุ่มเทวางแผนร้อยแปดเพื่อให้ได้เธอมาไว้ในครอบครอง

“มันก็ถือว่าฉันจ่ายหรือเปล่า”

“เออนายจ่าย”

“เพราะฉะนั้นห้ามให้ดาหวันรับแขก”

“แค่นั่งดื่มนั่งคุยครับเพื่อ ไม่ได้ถ่างขาให้ใครเอาสักหน่อย รู้หรอกน่าว่าหวง”

ไม่ดีหรือไง ดาหวันจะได้มีภูมิคุ้มกันกับผู้ชาย เจอพวกหัวงูครั้งหน้าก็หาทางรับมือได้ แถมยังสามารถหลอกล่อเอาเงินพวกหัวงูมาใช้จ่ายจำนวนมาก มีแต่ได้กับได้ และดาหวันจะไม่ถูกล่วงเกินมากกว่านั้น คนของราเชนทร์ที่แฝงตัวเข้ามาคอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลา หากดาหวันไม่ยินยอมให้แขกเอง ใครจะล่วงเกินเธอได้

“ดาหวันจะไม่ถ่างขาให้ใครเอา” ราเชนทร์ย้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความเยือกเย็น

“ยกเว้นนายใช่ไหม”

“ใช่”

อ้อเข้าใจแล้วล่ะ ที่แท้นายก็หวงดาหวันเพื่อให้ตัวเองได้กินเธอเป็นคนแรก แต่ความคิดที่สับซ้อนแบบนี้ ฉันไม่อาจเข้าถึงได้ อ้อมค้อมและซับซ้อนเกินไป

แม้คิดแบบนั้นแต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ราเชนทร์เฝ้ารอให้ดาหวันถูกชิงเจาะไข่แดงไปก่อนหรือไง นี่เป็นเวลาอันสมควรแล้ว เนื้อหอม สดใหม่ หวานละมุนไปทั้งตัวแบบนี้ ไม่อาจรอช้าได้

“ถามจริงๆ เถอะ นายก็ดูอยากเจาะไข่แดงดาหวันมากขนาดนี้ แต่นายก็ไม่พาตัวเองเข้าหาเธอซึ่งๆ หน้าสักที นายกำลังรออะไรของนายกันแน่นะราเชนทร์”

“รอโต”

“นี่ยังโตไม่พออีกเหรอ”

“ยัง”

“ถ้าเป็นฉันนะ ปานนี้ดาหวันท้องไปแล้ว นายนี่ชอบทำอะไรซับซ้อนและอ้อมค้อม”

“ฉันก็เหมือนนาย”

คำพูดเดียวสะท้านไปทั้งตัว ที่แท้เพื่อนก็มีศีลเสมอกันถึงได้คบกันได้ ทว่าคชินทร์ก็ยังไม่ยอมรับตรงๆ แล้วยังพยายามเถียงข้างๆ คูๆ “แต่...แต่ฉันก็ยังอยู่ในขั้นปกติ”

“ถ้าพูดแบบนั้นแล้วสบายใจ ตามสบายเถอะ ฉันไม่เถียงนายหรอก”

“บัดซบ!”

“เอาเวลาสบถใส่ฉัน ไปวางแผนทำยังไงให้วิคกี้ยอมแต่งงานให้นายเร็วๆ ดีกว่าเถอะคชินทร์ ฉันน่ะไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วงหรอก แต่นาย...โคตรน่าเป็นห่วงเลยว่ะ”

ราเชนทร์ตอกย้ำคชินทร์เสร็จแล้วก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินจากไป แต่ก่อนจะไปก็ไม่ลืมตบไหล่หนาอย่างให้กำลังใจ ทำเอาคชินทร์ต้องสบถด่าคำหยาบคายไล่หลัง ราเชนทร์เดินอย่างมั่นคง ไม่ได้ตอบโต้กลับแต่อย่างใด

และยังไม่ทันที่คชินทร์จะทันได้สงบสติอารมณ์อันปั่นป่วน วิคกี้ก็เปิดประตูเข้ามาโดยไม่ให้สุ่มให้เสียงก่อน ร่างบางเดินเร็วกว่าปกติ ส้นสูงของเธอทำให้เกิดเสียงดังกึกก้อง มันน่ารำคาญคชินทร์คิด ขณะเดียวกันปากของเขาก็พูดออกไปด้วย

“น่ารำคาญชะมัด”

“รำคาญฉันเหรอ? คุณพูดว่ารำคาญฉันเหรอคชินทร์?”

วิคกี้แผดเสียงแหลมปรี๊ดถาม เมื่อสักครู่เธอกำลังอารมณ์ดีอยู่ มาที่นี่เพื่อชวนเขาไปไหว้บิดามารดาของเขา แต่เขาเห็นหน้าเธอกลับบอกว่า ‘น่ารำคาญชะมัด’ ไม่รู้หรอกนะว่าเขาไปหัวเสียอะไรมา แต่มันใช่เรื่องที่ต้องเอามาลงกับเธอไหม

และเหมือนว่าเขาเพิ่งได้สติ

“ผมไม่ได้หมายถึงคุณ”

“แต่คุณเห็นหน้าฉันแล้วบอกว่าน่ารำคาญ เออ! ก็ดี ฉันอุตส่าห์มาชวนคุณไปไหว้คุณพ่อคุณแม่ของคุณ แต่เมื่อคุณรำคาญฉัน งั้นก็ไม่ต้องไป”

“วิคกี้!!” คชินทร์ตะโกนเรียก

ร่างบางเดินกระแทกส้นเท้าจากไปแล้ว แม้จริงที่เธอเดินเร็วกว่าปกติเมื่อสักครู่ เธอเดินเข้ามาเพราะอารมณ์ดี จังหวะการเดินจึงแปลกไป เธอไม่ได้เข้ามาด้วยอารมณ์หัวเสียเหมือนทุกครั้ง เพราะตอนที่เธอจากไปเธออารมณ์เสีย เธอกระแทกส้นเท้าจริงๆ คชินทร์เปรียบเทียบแล้วก็ถึงบางอ้อ

“วิคกี้อย่าเพิ่งไป!!”

เธอไม่หยุดเดิน ยิ่งเขาตะโกนเรียกจังหวะการเดินยิ่งกระแทกกระทันและเร็วขึ้น นั่นจึงทำให้เขาต้องวิ่ง หญิงสาวคงได้ยินจังหวะฝีเท้าของเขาที่เร็วขึ้น เธอจึงออกตัววิ่งบ้าง

ด้วยความที่ส้นสูงแหลมปรี๊ดจึงทำให้เธอเสียจังหวะล้มคว่ำไปกองอยู่กับพื้น

“ว้ายย!!”

โชคดีที่ประคองร่างตัวเองไว้ทัน ใช้สองมือยันพื้นเอาไว้ วิคกี้ไม่ได้สนใจท่วงท่า เธอสนใจร่างกายของเธอ พยายามประคับประคองร่างของตัวเองขึ้น ตอนที่คชินทร์วิ่งมาถึงร่างของเธอ วิคกี้อยู่ในท่าคลานเข่า หญิงสาวเงยหน้าขึ้น เห็นคชินทร์ยืนตรงหน้า

“ใส่ส้นสูงยังเสร่อจะวิ่งเร็ว สมน้ำหน้า”

พูดจบเขาก็หวดฝ่ามือลงบนบั้นท้ายเธออย่างแรง วิคกี้ร้องครางเสียงดังลั่น เธอครางเพราะเจ็บ แต่คนได้ยินเสียงครางนั้น สะท้านไปทั้งกาย เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่าน ความเป็นชายส่งแรงประท้วง มันแข็งผงาดในกางเกง

ช้าไม่ได้!! ช้ากว่านี้ขาดใจตายแน่!!

และเขาก็เชื่อเสียงในศีรษะที่มันดัง ชายหนุ่มโน้มตัวต่ำแล้วช้อนร่างบางขึ้นอุ้ม หญิงสาวน้ำตาคลอเบ้า ดวงตาวาวของเธอทำให้เขาเกิดอารมณ์ทางเพศมากขึ้น รอไม่ไหว ยิ่งเห็นสายตาตัดพ้อนั่นอีก ทำไมยิ่งมองยิ่งเกิดอารมณ์นะ

ชายหนุ่มก้าวเดินไปยังห้องทำงานของเขาที่อยู่ใกล้ที่สุด ยกฝ่าเท้าขึ้นวางบนโต๊ะทำงานแล้วกวาดของบนโต๊ะทิ้งกระจัดกระจาย ไม่สนใจราวกับมันคือสิ่งไร้ค่า

จากนั้นก็วางร่างวิคกี้นั่งลงบนโต๊ะ

“หยุดเลยนะคุณคชินทร์” ร้องบอก เนื้อตัวสั่นระริก

คนกำลังได้รับอุบัติเหตุจากความสะเพร่าของตัวเอง เขายังจะมาหื่นกับเธออีก ร่างเธอมันระบมไปหมดแล้ว แทนที่จะทะนุถนอมกัน

คชินทร์ช่างบ้ากามยิ่งนัก

“แข็งไปหมดจะให้หยุดได้ยังไง ทรมานจะตายชัก”

“ฉันระบมไปหมดแล้วนะ”

“ช่วยไม่ได้ อยากสะเพร่าเองทำไมล่ะ ผมจับตัวคุณได้แล้ว มันก็ต้องข่มขืนสักหน่อยสองหน่อยสิ”

“บ้ากามเกินไปแล้ว”

คชินทร์จับคางเรียวเชยขึ้น พินิจมองดวงหน้างดงามของคนถือดี ชายหนุ่มยิ้มยียวน จงใจยั่วยวนกวนประสารทคนตรงหน้าให้อารมณ์ขุ่น

แล้วพูดด้วยเสียงแหบพร่าสุดเซ็กซี่ “เดี๋ยวก็รู้ว่าใครกันแน่ที่บ้ากาม”

แม้ผู้หญิงจะเป็นเพศที่เข้าใจยากมาก โดยเฉพาะผู้หญิงที่หนึ่งวันมีหลายสิบอารมณ์อย่างวิคกี้ แต่สิ่งที่คชินทร์รู้ดีคืนเรื่องความสัมพันธ์ทางกายระหว่างเธอและเขา

เขาเป็นครูสอนเธอเอง เขาย่อมรู้ว่า ลูกศิษย์ของเขาเนี่ย บ้ากามมากแค่ไหน หากได้ลองปลุกอารมณ์แล้ว แม้เขาอยากหยุด แต่ลูกศิษย์หาได้ยอมหยุดไม่ ทั้งยังแสดงความบ้ากามอย่างบ้าคลั่งดุเดือด

ครูอย่างเขาเห็นแล้วก็ภาคภูมิใจในตัวลูกศิษย์คนนี้มากเหลือเกิน

“กรี๊ดดดดดดด!!”

วิคกี้กรี๊ดเสียงดัง พร้อมกันนั้นที่ชายหนุ่มฉุดกระชากชุดเดรสรัดรูปราคาแพงของเธอออกจากร่าง ต่อมาเสื้อชั้นในและกางเกงชั้นในหลุดออกจากร่างตามลำดับ ปรากฏความเย้ายวนแก่เขาจนน้ำลายสอ

“หยุดความคิดของคุณเลยนะคุณคชินทร์”

“ไม่หยุด”

“คุณกำลังทำเรื่องต่ำช้ากับฉันอยู่นะ”

“เรื่องต่ำช้า?”

“คุณกำลังจะข่มขืนฉันโดยที่ฉันไม่ยินยอม”

“เข้าใจถูกแล้วครับ ผมกำลังจะข่มขืนคุณ ส่วนเรื่องที่คุณไม่ยินยอม ผมขอแก้ความเข้าใจของคุณใหม่นะที่รัก อีกเดี๋ยวคุณจะยิ่งกว่ายินยอมผมซะอีก”

“กรี๊ดดดดดดด!!”

วิคกี้รับความจริงไม่ได้ ทำไมต้องเอาความจริงมาพูดเล่นด้วยนะ บางครั้งเขาก็หน้าบางเกรงใจเธอ จนถึงเป็นคนแสนดีตามใจเธอ แต่บางครั้งก็แสดงความเลวทราม เอาแต่ใจ ไม่รู้ว่าผีบ้าเข้าสิงหรือเพราะสันดานของเขากันแน่

“ถ้าฉันรอดไปได้ ฉันจะเอาเลือดหัวคุณออก”

คชินทร์ตอบด้วยการเล้าโลมที่เร่าร้อน นั่นแสดงให้เธอรู้ว่าเขาไม่เกรงกลัวคำขู่ แม้เธอจะทำจริงก็ตาม ผู้ชายคนนี้มันบ้าบิ่นยิ่งนัก

ฝ่ามือหนาลูบคลำเรือนร่างเธอ ริมฝีปากพรมจูบและดูดตามซอกคอและลาดไหล่ ไม่ลืมทิ้งรอยแดงเป็นจ้ำเอาไว้ แสดงความเป็นเจ้าของเรือนร่างเย้ายวนนี้อย่างถือสิทธิ์

“อื้อออ ~” หญิงสาวครางลึก สยิวซ่านกับรสสัมผัสจากชายหนุ่ม แรงขัดขืนหมดสิ้น เธอเป็นคนปลุกง่ายมาก แตะนิดแตะหน่อยก็อ่อนระทวยแล้ว

ขาเรียวทั้งสองยกถูกจับยกสูงและงอขึ้น หญิงสาวเอนร่างจนแผ่นหลังแนบชิดกับโต๊ะ สัมผัสได้ถึงความเย็นก่อนที่มันจะร้อนฉ่าจากอุณหภูมิร่างกายเธอ

ริมฝีปากของเขาพรมเลื่อนต่ำมายังทรวงอกอวบ ยอดอกที่ชูชันนั้นเย้ายวนใจอย่างยิ่ง อ้าริมฝีปากกว้างแล้วงับเอาเข้าปาก ขยี้ด้วยไรฟันแล้วดูดเค้นความหวาน กึ่งละมุนละไม กึ่งดุดันบ้าคลั่ง

เบื้องล่างกลางลำตัว ชายหนุ่มกอบกุมบุปผางามเอาไว้ด้วยอุ้งมือหนา เขาทั้งบีบทั้งขย้ำ เคล้นคลึงมันอย่างเมามัน จนเกิดคลื่นความเสียวซ่าน จนมีเสียงเปียกแฉะ

วิคกี้ส่ายหน้าไปมา แอ่นอกสูงและแอ่นสะโพกขึ้น ริมฝีปากเธอเผยออ้า เปล่งเสียงครวญครางรัญจวน เนื้อตัวที่ร้อนผ่าวขึ้นสีแดงระเรื่อตลอดตัว วิคกี้ไม่อาจทันทานความต้องการในส่วนลึกได้ สัญชาตญาณดิบถูกปลุกให้ตื่น เธอมีการตอบสนองที่เร่าร้อนไม่แพ้กัน

ความเขินอายอันน้อยนิดถูกโยนทิ้งไป ตอนนี้เหลือเพียงหญิงสาวหน้าหนาร่านสวาทเท่านั้น

ริมฝีปากของเขาพละออกจากยอดอก ช้อนตาขึ้นมองเธอ คลี่รอยยิ้มชวนละลาย หญิงสาวตอนนี้เหมือนก้อนน้ำตาที่ถูกต้มในน้ำร้อน เธอค่อยๆ ละลายกลายเป็นน้ำตาลเหลว

เขายื่นลิ้นออกมาจากปาก ลิ้นยาวนั่นลากเป็นทางยาวจนถึงเนินสวาท เขายั่วยวนเธอ หญิงสาวสยิวผงกศีรษะขึ้นมอง ชายหนุ่มสะบัดปลายลิ้นหยอกเย้าเนินสวาทอวบอูม

“อูว์ ~ อย่างนั้นที่รัก ~ เลียให้ฉันระทวย ~ ฉันจะเป็นทาสสวาทของคุณ ~ อะ....โอ้วๆ”

ไร้ยางอาย แต่เร้าใจเป็นบ้า คชินทร์ชอบเวลาแบบนี้ที่สุด ว่าที่ภรรยาคนสวยแสนพยศและชอบทำตัวหยิ่งผยอง บัดนี้เธอกลายร่างเป็นสาวสวยร้อนสวาท ร่ำร้องให้เขาปรนเปรอเธอ

คชินทร์ลากลิ้นต่ำ ใช้ปลายลิ้นตวัดใส่ร่องบุปผาจนเธอแหกปากครางลั่น ปลายลิ้นหน้าบุกรุกหนักหน่วง ชอนไช้เข้าไปในร่องแยก กรีดตามทางยาว โบกสะบัด ขยี้หนักหน่วง เสยปลายลิ้นขึ้นบนสุด ติ่งเกสรถูกดูดเน้นๆ จนเธอดิ้นพลาดเหมือนคนถูกน้ำร้อนลวก

ชายหนุ่มไม่ปราณี ปรนเปรอต่อไปไม่มีหยุด แทรกปลายลิ้นเข้าสู่โพรงนุ่มอันคับแน่น ไม่ว่าจะเข้ามากี่ทีก็ยังเหมือนเดิม เธอช่างมีเสน่ห์เย้ายวนใจ เขาหลงเธอจนหัวปักหัวปำ

ลิ้นหนาห่อแข็งแล้วขยับแทงเข้าออกเป็นจังหวะ เขาเหมือนนักว่ายน้ำทีมชาติ แหวกว่ายด้วยท่วงท่าอันงดงามแต่ดุดัน จนกระทั่งถึงเส้นชัย

“อะ.....อ๊าาาาา” หญิงสาวครางสุขสม เกร็งตลอดร่าง ภายในโพรงนุ่มบีบรัดลิ้นหนาแน่น ร่างกระตุกหลายครั้ง ก่อนที่เธอจะผ่อนคลายแล้วปลกปล่อยน้ำทิพย์พรั่งพรู

แน่นอนว่ามันคือของรางวัลของคชินทร์

“หลังจากที่ผมดื่มกินน้ำหวานจากคุณแล้ว ผมจะให้คุณดูดอสรพิษของผม ทำให้มันแตกในปากของคุณ จากนั้นเขาจะใช้มันฟาดฟันคุณ แทงเข้าไปในรูนุ่ม ทำให้คุณทรมานและมีความสุขในเวลาเดียวกัน คุณจะกรีดร้องอย่างสุขสม ในเวลาที่ผมหลั่งลูกๆ ของผมเข้าไปในตัวของคุณที่รัก”

แค่ได้ฟังแผนการคราวๆ ก็ทำให้ความชุ่มฉ่ำทะลักทะลายออกมาอีกรอบ กายร้อนวูบวาบ สั่นเทิ้มด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า ดวงตาที่เธอมองเขาช่างหวานหยด หญิงสาวเลื่อนตาต่ำ เห็นอสรพิษองอาจแล้วคอแห้ง กลืนน้ำลายดังเอือก

เธอแลบลิ้นเลียริมฝีปากก่อนจะบอกด้วยเสียงกระเส่า “รอช้าอยู่ทำไมล่ะ รีบทำให้ฉันกรีดร้องสิที่รัก”

เมื่อเธอบอกแบบนั้น หากเขายืนเฉยไม่ยอมทำตามปรารถนาของเธอ เห็นทีต้องเรียกเขา....ไอ้ผู้ชายไร้น้ำยา แล้วล่ะนะ ชายหนุ่มกระโจนเข้าไปคลุกวงในหญิงสาวอีกครั้ง แล้วจัดการทำตามแผนการสวาทที่เขาได้บอกเธอ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป