บทที่ 6 ก่อนกินต้องชิม Nc+
ราเชนทร์เป็นผู้ชายชอบออกคำสั่ง และดาหวันค้นพบว่าตนนั้นกลายเป็นผู้หญิงชายทำตามคำสั่งเขา โดยไร้ข้อโต้แย้ง สั่งปุบ ทำปับ เธอกระตือรือร้นเพื่อให้เขาสมปรารถนา ทั้งที่มันเป็นเรื่องน่าอับอาย ทว่าเพียงแค่เห็นความพึงพอใจผ่านแววตาและรอยยิ้ม ทำให้ดาหวันฮึกเหิม กระยิ้มกระย่องในใจ
ร่างเย้ายวนนั่งบนเคาน์เตอร์บาร์ ขาเรียวยกขึ้นตั้งชันเป็นรูปตัว...M เธอพยายามถ่างขาอ้างกว้าง แอ่นสะโพกไปข้างหน้า ทำให้มาลีแรกแย้มพลิบาน สวย สด อวบอูม สีหวาน ฉ่ำวาว น่าหลงใหลเหลือเกิน ดวงตาคมกริบวาววับ อ่านกินมาลีแรกแย้มผ่านสายตา
....กระสัน
....รุ่มร้อน
....กระหาย
....ใคร่ในกาม
สัญชาตญาณดิบในกายมันถูกปลุกจนพลุ่งพล่าน คล้ายว่าเขาเพิ่งวิ่งมาราธอนกลับมาหมาดๆ ลมหายใจหอบ หัวใจเต้นแรง คอแห้งผากต้องการความชุ่มฉ่ำจากดาหวัน
ความชุ่มฉ่ำอย่างนั้นเหรอ?
เป็นครั้งแรกที่มีความคิดแบบนี้กับผู้หญิง เขาไม่เคยคิดจะดื่มด่ำความชุ่มฉ่ำจากผู้ใด ทว่าเพียงแค่เห็นมาลีแรกแย้มของคนตรงหน้า กลับทำให้มีความรู้สึกเช่นนั้น
แล้วจะทำอย่างไร เมื่อมีความรู้สึกเกิดขึ้น ชายหนุ่มตัดสินใจอย่างรวดเร็ว ไม่ได้ไตร่ตรองให้วุ่นวาย ในเมื่อมันเกิดความรู้สึกอยากลิ้มลองความชุ่มฉ่ำ เขาก็ต้องทำให้ตนเองสมปรารถนาสิ ใยต้องปฏิเสธความปรารถนาอันแรงกล้านี้ด้วย
ราเชนทร์เป็นคนมีความอดทนสูง แต่วันนี้ดาหวันทำให้เขาอยากเป็นคนมีความอดทนต่ำ
เมื่อคิดได้อย่างนั้น ชายหนุ่มนั่งลงบนเก้ากี้หน้าเคาน์เตอร์บาร์ ปรับเก้าอี้ให้ต่ำลงจนสุด ใบหน้าเขาตอนนี้อยู่ในระดับเดียวกับมาลีแรกแย้ม คล้ายว่าเขาเป็นหมอตรวจภายในอย่างไรอย่างนั้น
ดวงตาคมช้อนมองหญิงสาว เธอมองสบตาเขา แม้เขินอายจนหน้าแดง แต่มีความใจกล้าเปิดเผยความงดงามให้เขาได้เชยชม ราเชนทร์ชอบปฏิกิริยานี้
“เธอสวยมากดาหวัน”
ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะเอ่ยปากชมผู้ใดแบบนี้ และคนเราย่อมต้องมีครั้งแรกให้ตนเองเสมอ เมื่อก่อนไม่เคย วันนี้ก็ทำมันให้เคยจะเป็นไรไป
“แล้วคุณชอบไหมคะ”
“ชอบสิ”
“ฉันดีใจที่คุณชอบค่ะ”
“ทำไมถึงดีใจ”
ไม่รู้ทำไมเขาถึงอยากรู้ความคิดและความรู้สึกของเธอ หญิงสาวยิ้มหวาน มีความประหม่าและลังเลที่จะตอบ แต่สุดท้ายก็ยอมตอบแต่โดยดี
“ฉันแค่รู้สึกว่าคนอย่างคุณ น่าจะเป็นผู้ชายที่ชอบอะไรยากก็เท่านั้นค่ะ”
“หึ” เค้นหัวเราะในลำคอ ริมฝีปากยิ้มเบาบาง แต่นั่นก็พอทำให้ดาหวันรู้ว่า ราเชนทร์พึงพอใจกับคำตอบของเธอ ดาหวันไม่ได้พูดเอาใจ เธอกล้าสาบาน
“อ๊ะ...อ๊า...” ไม่นานดาหวันครวญครางกระเส่า สะโพกบิดส่ายไปส่ายมา นิ้วชี้ของเขากรีดกรายกลางรอยแยกกลีบอวบอูม ชอนไชตามซอกหลืบเร้นลับ กดนิ้วหนักเพื่อสัมผัสลึกซึ้ง ดาหวันอ่อนระทวย เธอทรมานเพราะความปรารถนาที่ถูกปลุก ร้อนรุ่ม และมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
....ความรู้สึกแบบนี้นี่มันอะไรกันนะ?
ถามตัวเองในใจ เป็นคำถามที่มีเพียงราเชนทร์ที่สามารถตอบได้
“อูว์ ~ อะ...อูว์ ~ คุณราเชนทร์ ~”
สัมผัสจากนิ้วชี้ ร้อนแรงและดุดันมากยิ่งขึ้น แต่ดาหวันกลับรู้สึกชอบ ความปรารถนาบางอย่างที่เธอไม่ทราบมันคลุ้มคลั่งมากยิ่งขึ้น สะโพกสาวแอ่นไปด้านหน้า เพื่อให้มาลีแรกแย้มสัมผัสนิ้วชี้ได้มากยิ่งขึ้น
“เธอเริ่มแฉะแล้ว”
เขาบอกน้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเซ็กซี่มาก ดาหวันปรายตามองกลางกาย เห็นมาลีสวยแฉะด้วยน้ำสีใสเป็นเมือก ราเชนทร์ใช้ปรายนิ้วชี้ขยี้ติ่งเกสรที่เป็นจะงอย นั่นยิ่งทำให้ดาหวันร่ายสะโพกดิ้นพราดๆ เธอกรีดร้อง เนื้อตัวสั่นระริก แดงระเรื่อไปทั่วทั้งร่าง
“และฉันก็จะทำให้เธอเจิดนองด้วยความสุข”
ว....ว่าไงนะ? แฉะแล้วยังต้องเจิดนองอีกเหรอเนี่ย คิดว่าพอแล้ว แค่นี้เธอก็คลั่งเจียนบ้าและมีความสุขมากแล้วนะ แม้สงสัยแต่ก็อยากรู้อยากลอง เขาจะทำให้เธอเจิดนองแบบไหน เธอจะมีความสุขมากกว่าเดิมหรือไม่ อยากรู้จริงๆ
“อยากรู้งั้นเหรอ”
“ค....ค่ะ....ค่ะ” เธอพยักหน้าด้วยก็ตอบด้วย ราเชนทร์ยิ้มมากขึ้นกว่าทุกที ชอบมุมน่ารักเหมือนเด็กน้อยนี้
“ฉันจะทำแบบนี้ ดูดีๆ นะ”
เมื่อเขาบอกให้เธอดูดีๆ เธอก็ดูอย่างใจจดใจจ่อ นิ้วชี้หนาถูไถกลางรอยแยกกลีบมาลี จังหวะถูไถมันช่างร้อนแรงมาก ถี่กระชันจนร้อนฉ่า ความแฉะก่อนหน้าทำให้เกิดเสียงคล้ายกับคนเอาเท้าไปย้ำบนพื้นที่มีน้ำขังอยู่ ได้ยินแล้วรู้สึกว่าเลือดลมพลุ่งพล่าน รู้สึกตื่นเต้นกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
มันยอดเยี่ยมมาก
ดาหวันรอคอยอย่างมีหวัง และเพียงไม่นานเท่านั้น ร่างทั้งร่างเกร็ง สั่นพร่า และกระตุกรัว มาลีแรกแย้มสีแดงระเรื่อบัดนี้มีน้ำหลั่งไหลอย่างทะลักทะลาย
“กรี๊ดดดดดด!!” กรี๊ดร้องลั่นห้องแล้วหอบหายใจเสียงดัง “แฮ่กๆ แฮ่กๆ แฮ่กๆ”
เธอยังไม่ได้พักเลยด้วยซ้ำ วินาทีต่อมาชายหนุ่มทำให้เธอเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน สั่งตัวเองให้กระถดสะโพกหนีแต่ไม่มีเรี่ยวแรง ต่อมาจึงถูกริมฝีปากของเขาบดจูบลามีแรกแย้มหนักหน่วง
เขาดูกระหายมาก
จูบไม่พอยังดูดและดุนอีกด้วย
“อ๊า! อ๊า! อ๊า! อ๊า!” ส่วนเธอก็ทำได้เพียงแต่ครางเสียงดังลั่นไม่อายฟ้าอายดิ้น จนกระทั่งราเชนทร์หยุดการกระทำอันน่าหวาดเสียวและเร่าร้อนนั้น เสียงครางจึงเหลือเพียงเสียงหอบหายใจแรงเท่านั้น
“แฮ่กๆ”
ชายหนุ่มเก็บเอากางเกงชั้นในผ้าลูกไส้สีขาวเก็บใส่กระเป๋ากางเกง จากนั้นมือหนาดึงเดรสรัดรูปเกาะอกลงมาอยู่ที่เอวคอด เธอไม่สวมใส่เสื้อใน และเป็นเครื่องยืนยันความเป็นหญิงสาวของเธอ ดาหวันไม่ใช่สาวน้อยอีกต่อไปแล้ว
สองเต้าใหญ่เหมือนศีรษะเด็ก
มียอดปทุมถันสีชมพูหวานแววแปะอยู่ใจกลาง หดแข็งดั่งเม็ดไต ลิ้นหนายื่นออกมาเลียริมฝีปาก ต่อมาอ้าปากแล้วงับเอายอดปทุมถันเข้าปาก ดูด ดุน ดึง ใช้ฟันครูดสร้างความเสียวซาบซ่าน มีเสียงครางเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าสัมผัสจากราเชนทร์นั้น มันสุดยอดจริงๆ
ปากดูดมือนวดเคล้นเมามัน มีเจ้าของร่างแอ่นอกให้ ชายหนุ่มไม่ลืมสร้างรอยตีตราเอาไว้ เขาคิดอยากทำอะไรเขาก็ทำทันที เนื้อตัวของดาหวันนี่มันช่างหอม หวาน นุ่มนิ่ม เย้ายวนใจเหลือเกิน และเขาก็ทำให้เธอมีรอยมลทินจากเขา ผิวขาวเนียนทั่วเนินอกและซอกขา บัดนี้ปรากฏรอยสีแดงเป็นจำกระจัดกระจายไปทั่ว
กระยิ้มกระย่องในใจ ดึงหญิงสาวเข้ามาโอบกอด หญิงสาวกอดตอบเขา รับรู้ถึงความอบอุ่นของกันและกัน โดยไม่ต้องบอกความรู้สึกออกมา
ราเชนทร์นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงกระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูนุ่ม “ไม่ใช่ครั้งเดียวหรอกนะดาหวัน”
“คะ?”
“หมายถึงตลอดไป”
หญิงสาวยังคงรู้สึกฉงนฉงายอยู่ดี ความหมายที่ราเชนทร์ต้องการสื่อนั้น เธอไม่สามารถทำความเข้าใจได้ ไม่ใช่ครั้งเดียว หมายถึงตลอดไป อะไรของเขานะ จะด่าว่าโง่ก็ได้ เธอรู้สึกสมองทึบไปชั่วขณะ
และดูเหมือนเขามองออก จึงได้อธิบายเพิ่มเติมอย่างตรงไปตรงมา
“ฉันจะไม่กินเธอครั้งเดี๋ยว หลังจากที่ฉันทำลายพรหมจรรย์เธอเสร็จแล้ว ฉันก็จะกินเธอตลอดไป”
ร่างบางผละจากอ้อมกอด เพื่อมองราเชนทร์ให้ชัดๆ สีหน้าและแววตาเขานั้นเอาจริงเอาจังมาก แสดงว่าไม่ได้พูดเล่น ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าราเชนทร์ ความมั่นใจและจริตมารยาของเธอมันหดหายไปหมด แถมยังรู้สึกกลัวว่าเขาจะทิ้งเธอ
ดาหวันไม่ชอบการถูกทอดทิ้ง
“ถ้าหากคุณเบื่อฉันแล้วทิ้งฉันล่ะคะ”
“ก่อนที่เธอจะถามฉัน เธอไม่ลองถามตัวเองก่อนล่ะว่า ต้องทำยังไงฉันถึงจะไม่เบื่อและไม่ทิ้งเธอ”
ดาหวัน “....”
เป็นจริงอย่างที่เขาพูดมา ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับเธอไม่ใช่เขา
“เก็บเอาไปคิด แต่ว่าตอนนี้เพื่อความยุติธรรม ฉันจะให้เธอชิมฉันบ้าง”
นัยน์ตาหวานแวววาว ชายหนุ่มกระตุกยิ้ม อุ้มร่างบางแล้วพาเธอไปยังโซฟา เขานั่งลงบนโซฟา ให้เธอนั่งบนพื้น อ้าขาเพื่อให้หญิงสาวอยู่กลางระหว่างขาทั้งสอง
ต่อมาก็.....ควักเอาอสรพิษองอาจออกจากกางเกง
ขนาดของมันใหญ่ ยาว มีปลายหัวคล้ายดอกเห็ดบานและมีสีชมพูเกือบแดง ให้ความรู้สึกน่าเกรงขามแต่ก็น่าลิ้มลองอย่างบอกไม่ถูก
“จับมันสิ”
มือเรียวรีบจับเอาอสรพิษองอาจอย่างไว ไม่รอให้เขาสั่งรอบสอง
“สาวรูดมันสิ”
มือเรียวรีบสาวรูดขึ้นรูดลง ดวงตาแวววางเป็นประกาย มีความอยากรู้อยากเห็น ปลอกเนื้อที่ห่อหุ้มความแข็งแกร่งเอาไว้ ขยับตามจังวะสาวรูด ส่วนปลายมีปล้อง มันมีน้ำใสปริ่มออกมา
“หยอกล้อกับมันสิ”
อีกแล้วที่ถูกสั่ง แต่เธอก็ลองทำตามไม่อิดออด มือหนึ่งรูดสาว อีกมือก็เคล้นคลึงบอลสองลูก ชายหนุ่มครางซี๊ดเสียว เพราะความอยากรู้อยากลองของดาหวัน ทำให้เธอไม่มีความเงอะงะ เธอมีแต่กระตือรือร้นและเป็นการเป็นงานมาก ดาหวันเป็นคนหัวไว
เขาชอบที่เธอเป็นแบบนี้
“อมมันสิดาหวัน จากนั้นก็เอาปากของเธอโขกสับมัน ทำให้ฉันปล่อยน้ำกามใส่ปากของเธอ”
ดาหวันชะงักมือ ลังเลใจว่าจะทำดีหรือไม่ทำดี ไม่แน่ใจตัวเองจะทำให้เขาสมปรารถนาได้หรือเปล่า เธอยังอ่อนประสบการณ์กลัวจะทำให้ราเชนทร์อารมณ์เสีย
“เร็วสิดาหวัน”
เร็วก็เร็ว! เอาก็เอา!
ริมฝีปากอวบอิ่มอ้ากว้าง อมเอาแท่งลำใหญ่เข้าปาก เขมือบเข้าปากทีละนิดทีละหน่อย ราเชนทร์คำรามลั่นเมื่อเห็นแกนกายของเขาถูกกักขังในโพรงปากดาหวัน เธออ้าปากจนรูปหน้าผิดแปลก แต่มันเซ็กซี่มาก
“ดาหวัน”
ปากนุ่มสับโขกความยิ่งใหญ่อย่างมีความพยายาม ไม่ทำให้เขาผิดหวัง เมื่อเธอเมื่อยปาก เธอก็หยุดพักโดยการให้อิสระลำเอ็นยิ่งใหญ่ แล้วใช้ลิ้นตวัดเลียมันแทน จากนั้นก็อมก็โขกสับเขาต่อแล้วก็เลียต่อ ปลายหัวบากของเขา หญิงสาวใช้ปลายลิ้นโบกสะบัด ต่อมาก็ขยี้อยากเมามัน เสียงคำรามจากราเชนทร์สร้างความฮึกเหิมให้เธอ
ดาหวันไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง เธอคิดว่าลำเอ็นใหญ่นี้คือไอติม เมื่อคิดอย่างนั้น เธอก็กินไอติมแท่งใหญ่อย่างเอร็ดอร่อย ความรู้สึกตอนกินไอติมตอนเด็กกับตอนเป็นสาว แตกต่างกันลิบลับ แบบนี้ดีกว่าเยอะ
“ช้าก่อน อมก่อน เร็วๆ ดาหวัน!”
สั่งด้วยน้ำเสียงร้อนรน และห้าวหาญ ดาหวันทำตาม รับตัวตนใหญ่เข้ามาในโพรงปากนุ่มอีกครั้ง ชายหนุ่มจับกลุ่มผมนุ่มเอาไว้เต็มกำมือแล้วออกแรงดึงจนศีรษะเธอแหงนไปด้านหลัง จากนั้นเขาก็ยกสะโพกขึ้นแล้วขยับซอย
ลำเอ็นใหญ่เข้าออกโพรงปากนุ่มจ้าระหวั่น จนกระทั่งน้ำกามแตกพรากออกมา ล้นทะลักมุมปากสองข้างของดาหวัน ไหลหยดย้อยมายังลำคอขาวเนียนจนถึงเนินอก
“ค่อยๆ กลืนดาหวัน”
บอกด้วยความเป็นห่วง กลัวดาหวันสำหลัก ดาหวันเชื่อฟังราเชนทร์อย่างว่าง่าย
จากนั้นเขาก็อุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตัก ดาหวันเกือบเปลือย หากไม่มีเดรสรัดรูปกองรอมกันที่เอวคอด เมื่อเธอนั่งบนตักเขา นั่นจึงทำให้มาลีแรกแย้มทาบทับอสรพิษจอมก้าวร้าว มันกระตุกอย่างแรงกล้าเมื่อมาลีแรกแย้มใกล้ชิดมัน นั่นทำให้เธอและเขาเกิดคลื่นพิศวาสต่อกัน
สองหนุ่มสาวมองตากัน มือหนาเชยคางเรียวขึ้น เลื่อนใบหน้าหล่อเหลาเข้าหา แล้วมอบจุมพิตเป็นของรางวัลให้แก่ดาหวัน มีเพียงจูบเท่านั้นที่หญิงสาวเงอะงะจนเขารู้สึกได้ แต่มันคือเสน่ห์ เขาชอบที่เธอเป็นแบบนี้อีกแล้ว
“อื้อออ! อื้อออ!” เกิดเสียงครางในลำคอ เมื่อมือหนาสองข้างจับบั้นท้ายกลมกลึงแล้วออกแรงควบคุมขยับเขยื้อน ทำให้ส่วนล่างของหญิงสาวขยับบนตักเขาไปมา
“ฉันอยากได้ยินเสียงครางเธออีกดาหวัน เรียกฉันว่าราเชนทร์ขาสิ”
“ร....ราเชนทร์ขา”
“ดีมาก”
“ราเชนทร์ขา ~ อะ.....อื้อออ ~”
สยิวไปทั่วทุกอณูเนื้อ รุ่มร้อนจนร่างแทบละลายกลายเป็นน้ำ ความยิ่งใหญ่นี้ช่างน่าอัศจรรย์ ทำให้เธอทรมานไปพร้อมกับสุขไปทั่วทุกสรรพางค์ เธอรู้สึกว่ากลางกายมีน้ำไหล ทำให้จังหวะถี่มากยิ่งขึ้น แกนกายชายที่เธอขยับเขยื้อนเข้าหานี้ ทำให้เธอพานพบกับความสุขในจุดสุดยอดอีกครั้ง ไปพร้อมๆ กับเขา
แตกทะลักใส่กันและกันจนต้อง....เรียกคนให้นำชุดมาเปลี่ยนใหม่
