บทที่ 8 ทำลายพรหมจรรย์[Nc]
ราเชนทร์เป็นคนตรงต่อเวลา แม้เขาไม่ได้มารับเธอด้วยตัวเอง ดาหวันนั่งรถยนต์คันหรู หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอวางมือลงบนอกแล้วลูบเบาๆ ปลอบประโลม
....ใจเย็นสิ ค่อยๆ เต้นเดี๋ยวก็หัวใจวายตายหรอก
บุญคุณยังไม่ได้ทดแทน อายุหรือก็ยังน้อย จะมาตายตอนนี้ไม่ได้หรอกนะ ดาหวันควบคุมตัวเอง สงบสติอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน สูดลมหายใจเข้าปอดลึกแล้วปล่อยลมหายใจออกจนสุด
เรียบร้อย ร่างกายกลับสู่สภาวะปกติแล้ว
“เชิญครับ”
คนขับรถเปิดประตูรถให้ ดาหวันก้าวขาลงจากรถแล้วค่อยๆ ขยับลำตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ดาหวันไม่ได้สนใจความสวยงามของบ้านหลังใหญ่นี้เลย ดวงตามองเห็นเพียงแค่เจ้าของบ้านรูปหล่อเท่านั้น ไม่เผื่อแผ่ตามองสิ่งรอบกาย ในเมื่อเขาน่ามองเป็นที่สุด หญิงสาวคลี่ยิ้มแล้วเดินไปหาเจ้าของบ้านรูปหล่อ เขาเป็นเจ้าบ้านที่ดี ออกมายืนต้อนรับด้วยตัวเอง
“สวัสดีค่ะคุณราเชนทร์”
“เข้ามาด้านในสิ”
ดาหวันสะดุ้ง เมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้แล้วโอบเอวคอด เธอเงยหน้ามองคนตัวโต เขาทำหน้านิ่งแล้วออกแรงดันให้เธอเดินไปข้างหน้าพร้อมกับเขา
มือหนาที่กระชับอยู่บนเอวคอด แม้มีเนื้อผ้าขวางกั้นเอาไว้ แต่ก็ไม่อาจกั้นความรุ่มร้อนจากฝ่ามือหนาเอาไว้ได้ ดาหวันนึกย้อนไปถึงหนังโป๊ที่เธอดูหลายครั้ง เธอเปรียบเทียบ หากฝ่ามือคู่นี้ของเขาลูบไล้เรือนร่างของเธอ มันจะเร่าร้อนเหมือนหนังโป๊ที่ดูไหม แล้วจะเร่าร้อนเหมือนวันนั้นที่เขาชิมเธอและเธอชิมเขาหรือเปล่า
“หยุดเดินทำไมเหรอคะ”
“ฉันลืมถามเธอ”
“คะ?”
“เปิดดูพัสดุที่ฉันส่งไปให้แล้วหรือยัง”
“ด...ดู...ดูแล้วค่ะ”
ไม่ได้ประหม่าที่ต้องตอบคำถาม แต่เพราะความปรารถนาอันเร่าร้อนมันลุกฮือขึ้น จึงทำให้น้ำเสียงของเธอตะกุกตะกักแปลกประหลาด
“ดูแล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ”
ชายหนุ่มเปลี่ยนมายืนตรงหน้า เขาก้าวเข้ามาอีกจนชิดใกล้ไม่มีช่องให้อากาศลอดผ่านไปได้ ดาหวันเงยหน้ามองสบตา ตาหวานหยาดเยิ้มมีประกายความเร่าร้อนอยู่ ราเชนทร์ไม่ปล่อยให้ดาหวันเบือนหน้าหนี จับคางเรียวเอาไว้แล้วเชยขึ้น
“อย่าหนีสิ เวลาฉันพูดด้วยเธอต้องมองตาฉัน และต้องตอบคำถามฉันด้วย”
“เข้าใจแล้วค่ะ”
“เข้าใจแล้วยังไงล่ะ”
“ฉันรู้สึกร้อนและมีความต้องการ”
“ต้องการอะไร”
“ต้องการทำแบบในหนังกับคุณ”
“ต้องการมากหรือเปล่า”
ไม่มีอะไรต้องเสียแล้ว ในเมื่อเขาถามตรงเธอต้องทำหน้าหนาแล้วตอบตรงเช่นกัน โยนความเขินอายทิ้งไป ดาหวันเปิดเผยความต้องการอันแรงกล้า
“ฉันรู้แล้ว”
“เธอยังไม่ได้กินอะไรมาใช่ไหม”
“ฉันไม่หิวข้าวค่ะ”
“แล้วเธอหิวอะไรล่ะ”
“ฉันหิวคุณ”
พูดแล้วกลืนน้ำลายลงคอ ดาหวันรู้สึกกระหายเมื่อมองราเชนทร์ วางฝ่ามือลงบนอกข้างซ้ายแข็งแกร่ง หัวใจของเขาเต้นแรงไม่แพ้เธอ หญิงสาวไม่ได้บอกว่าเธอสัมผัสจังหวะหัวใจเขา ฝ่ามือเรียวลูบไล้อกแข็งแกร่งอย่างหลงใหล
“ถ้าเธอหิวฉัน เธอต้องนอนค้างคืนที่บ้านฉันแล้วล่ะ”
“ฉันไม่ได้เอาชุดมาน่ะสิคะ”
“อยู่กับฉันไม่จำเป็นต้องใส่เสื้อผ้า”
“ถ้าหากฉันไม่ใช่เสื้อผ้า คุณจะใส่เสื้อผ้าไหมคะ”
ราเชนทร์กระตุกยิ้ม คุยสองแง่สองง่ามแต่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมาก ทว่าขณะเดียวกันการพูดคุยกันแบบนี้ก็ทำให้อสูรร้ายคู่กายมันตื่นจนเขาปวดร้าว มันอยากให้เขาพามันไปละเล่นในอุโมงค์มหัศจรรย์
“ฉันไม่ปล่อยให้เธอต้องเปลือยคนเดียวหรอกดาหวัน”
“คุณพูดเหมือนว่าคุณจะเปลือยเป็นเพื่อนฉัน”
“อืม เธออยากเดินดูรอบบ้านฉันก่อนไหม”
“ไม่ค่ะ ตอนนี้ฉันสนใจคุณมากกว่าบ้านของคุณ”
ดาหวันไม่ได้พูดเอาใจ ราเชนทร์พบเจอคนมามาก เขามองปราดเดียวก็รู้แล้วล่ะว่าคนไหนจริงจังหรือไม่จริงใจ ใครเข้ามาแสวงหาประโยนช์หรือเขามาเป็นมิตร
นับว่าเธอเป็นคนที่คบได้คนหนึ่ง
และเขาชอบเธอมาก
“งั้นเราไปทำความต้องการของเราให้สำเร็จกันดีกว่า”
“ค่ะ”
ราเชนทร์พาดาหวันมายังห้องนอนของเขา เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เข้ามาที่นี่ แต่ผู้หญิงคนแรกคือแพรไหมภรรยาของเขา ซึ่งแพรไหมเสนอหน้าเข้ามาโดยที่เขาไม่อนุญาต แต่ดาหวันแตกต่าง เขาทั้งอนุญาตทั้งอยากให้เธอมาที่ห้องนอนของเขา
ราเชนทร์ทำตามความรู้สึกของตัวเอง เมื่อชอบใครสักคนและมีความต้องการอยากครอบครอง ความรู้สึกที่ยากจะเกิดขึ้นได้ เมื่อมันได้เกิดขึ้นแล้วก็ต้องไขว้คว้าสิ่งนั้นมาครอบครอง
เมื่อหนุ่มสาวอยู่ในห้องมิดชิด ผลัดกันถอดเสื้อผ้าของกันและกัน เปลือยเปล่าไร้สิ่งกีดขวาง ดาหวันมองเรือนกายสมบูรณ์แบบของชายหนุ่ม ขณะที่ราเชนทร์มองเรือนกายงดงามไร้ที่ติของเธอ ผลัดกันมองกันไปกันมา
ก่อนที่หญิงสาวจะขึ้นเตียง นอนหอบหายใจกระเส่า ขาเรียวตั้งชันและอ้ากว้าง เปิดเผยมาลีแรกแย้มให้เขาเชยชม ราเชนทร์กระโจนเข้าไปคลุกวงใน ปลุกเร้าด้วยความชำนาญ เป็นผู้นำพาสาวน้อยประสบการณ์ให้เดินในเส้นทางพิศวาส
เขาจูบเธอ ลูบไล้เธอ เบียดกายเสียดสีเธอจนร้อนฉ่า
“อูว์.....ราเชนทร์ขา”
ริมฝีปากนั้นถอนจูบออกไป พรมจูบดวงหน้างดงาม เลื่อนต่ำลงมายังลำคอขาวเนียน ราเชนทร์พรมจูบและดูด สีผิวขาวเนียนขึ้นสีแดงเป็นรอยจ้ำ ราเชนทร์ตีตราแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ
“อื้อออออ”
แผ่นหลังเนียนแอ่นหยัดขึ้นจากเตียงนอน เมื่อลิ้นหนาร้อนผ่าวและชุ่มชื่นตวัดลิ้นลงบนยอดอกแล้วจึงครอบครองยอดอกเข้าในปาก ดูดดุนจนกระทั่งมันแข็งชูชัน หญิงสาวครวญครางกับความวาบหวิวซาบซ่าน แอ่นอกเข้าหาเพื่อให้เขาเล้าโลมมากกว่าเดิม
“หวาน”
เสียงแหบพร่าของเขาแหบพร่า จากนั้นก็ครอบปากยอดอกอีกข้าง ทำให้มันร้อน คัดแน่น แข็งชูชัน และชื้นแฉะ เพลิงตัณหาลุกโชน ราวกับไฟกำลังลุกลามไหม้ทุ่งหญ้าขนาดใหญ่ ยากมอดดับ
“อ๊า ~ อ๊า ~ รา....เชนทร์ ~” เธอไม่อาจครางเรียกชื่อใครได้อีกนอกจากเขาเพียงผู้เดียว
ฝ่ามือหนาเคล้นคลึงเต้าอวบใหญ่สองเต้า เธอนุ่มและเต่งตึง เต้าอวบใหญ่คล้ายมีสปริงชั้นดีฝังอยู่ข้างใน เด้งสู้มือยิ่งนัก หนุบหนับๆ ใหญ่ทะลักล้นมือ
....สมแล้วที่ดาหวันโตเป็นสาว
นาทีต่อมาริมฝีปากเขาลากเลื่อนต่ำลงมา ละเลงจูบทั่วท้องแบนราบ ฝ่ามือลูบไล้สัมผัสไปในทุกที่ที่อยากไป หญิงสาวเต็มอกเต็มใจ ทั้งแอ่นร่าง ทั้งอ้าขาให้เขาเชยชมใกล้ชิด
“ราเชนทร์ ได้โปรดฉันต้องการคุณมากเหลือเกิน”
ชายหนุ่มไม่ได้โปรดดาหวันในทันที เขายังคงเพลิดเพลินกับเรือนร่างอันเย้ายวนของดาหวัน เธอหวานและนุ่มนิ่มไปทั้งตัว ลูบไล้มากเพียงใดก็รู้สึกไม่เพียงพอ ยิ่งลูบยิ่งติดตราตรึงใจ พลันทำให้ความปรารถนามีมากขึ้น ดังนั้นตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เขาจะเชยชมเธอให้หมดทุก
“ฮื้ออออออออ” เสียงครางในลำคอขาวลากยาว
บั้นท้ายลอยขึ้นจากเตียงนอน เธอหลุบตาลงต่ำ ผงกศีรษะขึ้นเพื่อมองได้ถนัดถนี่ มาลีแรกแย้ม กลีบอวบใหญ่ สีชมพูพริ้ง เกสรนูนเด่น และชายหนุ่มกำลังเชยชมมัน
ลิ้นหนาคว้านหาความหวาน ครูดผ่านรอยแยกกลีบ เขาดูและแทะเล็ม หญิงสาวกระดกสะโพกขึ้นลง ตอบสนองต่อสิ่งเร้าอย่างร้อนแรง ริมฝีปากอ้า เปล่งเสียงครางสยิวไม่ขาดปาก
ชายหนุ่มช้อนตามอง วินาทีนั้นทำเอาเธอใจละลาย
“โอ้...ได้โปรดราเชนทร์ ได้โปรดเข้ามาในร่างกายของฉัน”
เธอจินตนาการว่าเขาแทรกความยิ่งใหญ่เข้ามาในกายของเธอ ตั้งแต่ตอนดูหนังโป๊แล้ว บัดนี้ภาพนั้นมันฉายชัดในหัว คิดว่ามันต้องเยี่ยมยอดมากแน่ มันต้องปัดเป่าความปรารถนาเธอได้อย่างแน่นอน
ฉะนั้นเธอจึงอ้อนวอนเขา
“ราเชนทร์ขา ดาหวันหิวแล้วนะคะ”
“ช่างออดอ้อนไม่เจียมตัว”
เขาเป็นห่วงกลัวเธอเจ็บ แต่ดาหวันช่างออดอ้อน เธอไม่ใช่คนอ้อนเก่ง แต่เมื่อเธออ้อนด้วยเสียงหวาน มันก็น่าเอาใจเธอ ตอนนี้เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า คิดถูกหรือผิดที่ให้เธอศึกษาเรื่องบนเตียงจากการดูหนังโป๊
“ดาหวันร่าน”
“ร่านจริงๆ นั่นแหละ”
“เร็วๆ สิคะ ดับไฟร่านในตัวดาหวันสิคะราเชนทร์”
“เจ็บก็อย่าร้องและห้ามโวยวาย”
“สัญญาค่ะ”
ชายหนุ่มขยับร่างขึ้นบน ดาหวันเป็นฝ่ายจูบเขาก่อน เธอจูบเก่งขึ้น ลิ้นหนาลิ้นนุ่มกระหวัดเกี่ยวพันกัน หยอกเอินเร่าร้อน เธอดูดเขาดูด ผลัดกันรุกผลัดกันรับ เขาดึงความสนใจเธอมาที่จูบ นิ้วมือเลื่อนต่ำ หญิงสาวเปียกแฉะมากพอแล้ว แต่ครั้งแรกของเธอ ต่อให้เธอพร้อมมากแค่ไหนมันก็เจ็บอยู่ดี
อสูรร้ายร่ำร้อง....เข้าสิ! เร็ว! เข้าไปเลย! เข้าไปในอุโมงค์อัศจรรย์แล้วกระแทกแรงๆเลยราเชนทร์!
ราเชนทร์ตามใจอสูรร้าย เพราะเขาเองก็ทรมานกับความปรารถนาเช่นกัน
มือหนาจับขาเรียวยกขึ้นสูง จัดแจงท่วงท่าให้เหมาะสม จากนั้นก็กระชับมือทั้งสองกับบั้นท้ายกลมกลึง ก่อนจะกดความยิ่งใหญ่เข้าไปนิดเดียว เมื่อหญิงสาวยังหลงระเริงกับจูบเร่าร้อนอยู่ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจบุกทะลวงเข้าไปจนสุดปลายทาง
“ฮื้ออออออ!!”
หญิงสาวครางประท้วง เรียวแขนที่โอบรอบลำคอหนา บัดนี้เปลี่ยมาเป็นจิกถึกแผ่นหลังและต้นแขนของเขา เธอยังตีเขาแรง ชายหนุ่มไม่ยอมปล่อยจูบ จูบเธอต่อไป ฝ่ามือนวดเคล้นคลึงเต้าสองเต้า ปลอมประโลมให้ดาหวันผ่อนคลาย
ชายหนุ่มกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ ในที่สุดเขาก็ได้ทำลายพรหมจรรย์ของดาหวันได้สำเร็จ ตอนนี้เขาก็เป็นเจ้าของเธอทั้งกายแล้ว มีสิทธิ์ในร่างกายเย้ายวนนี้มากกว่าผู้ใดทั้งหมด
ไม่กี่นาทีต่อมา หญิงสาวเริ่มผ่อนคลาย เริ่มคลายความตึงเครียด ชายหนุ่มจึงเริ่มส่ายสะโพกโยกย้าย อสูรร้ายถูกกักกังในอุโมงค์มหัศจรรย์ ซึ่งเป็นอุโมงค์มหัศจรรย์ที่มันชื่นชอบ อสูรร้ายละเล่นในอุโมงค์ มุดหัวและลำตัวเข้าออกราวกับเล่นซ่อนแอบ สนุกสนานรื่นเริง
