บทที่ 9 ชอบเป็นของคุณคนเดียว[Nc]
อสูรร้ายลำเขื่องบุกทะลวงอย่างดุดัน แรกก็หยอกล้อสนุกสนาน นานไปก็เอาจริงเอาจัง ตั้งอกตั้งใจกระแทกกระทันแลกน้ำแลกเนื้อ ไม่มีความปราณี ทรวงอกอวบใหญ่ดีดเด้งสะบัดส่ายไหวตามแรกกระแทกหนักหน่วง ทว่าช่างน่าอัศจรรย์ที่ความหนักหน่วงอันไร้ปราณีนี้มันสร้างความสุขซาบซ่านให้เธอ
เข้าใจแล้วว่านางเอกหนังโป๊ทำไมถึงร้องครวญครางไม่อายฟ้าดินแบบนั้น
“ร....ราเชนทร์ อ๊า ~ อ๊า ~ อ๊า ~ แรงๆ ได้โปรดดด”
“ชอบเหรอดาหวัน”
“ชอบ เอาดาหวันแรงๆ สิคะ”
แอ้นอ้าสิ่งสงวนให้เขากระแทกใส่แรงๆ ตามความปรารถนาอันแรงกล้า สะโพกหนาขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวบ้าคลั่งดั่งพายุทอร์นาโด ร่างดาหวันไหวโยกแรงจนแผ่นหลังที่ติดเตียงร้อนฉ่า แต่หญิงสาวไม่ได้สนใจ เธอสนใจเพียงความร้อนฉ่าที่ชายหนุ่มบุกทะลวงเข้ามาในกายเธอเท่านั้น
“แรงอีกไหมดาหวัน”
“ฮื้ออออ! แรงอีกราเชนทร์!”
ตัวเขาตอนนี้นี่มันว่าง่าย คำสั่งจากดาหวันเป็นสิ่งที่น่ายำเกรง หากไม่ทำตามคำสั่งกลัวว่าเธอจะขุ่นเคือง น้อยอกน้อยใจ เขารีบตะบี้ตะบันความยิ่งใหญ่เข้าใส่หนักหน่วงมากกว่าเดิม ไม่ห่วงใยเครื่องในพัง
หญิงสาวกรี๊ดร้องเสียงดังลั่น เสียวซ่านกับความรุนแรง แอ่นสะโพกขึ้นโต้รับแรงราคะ ชายหนุ่มก้มหน้าลง ภายในห้องที่เย็นฉ่ำ แต่เขากลับเหงื่อท่วมกายเช่นเดียวกับเธอ เหงื่อของเขาหยดลงบนกายเธอ หญิงสาวไม่รังเกียจ ยินดีรับทุกหยาดเหงื่อของเขา
ใบหน้าหล่อเหลาโน้มต่ำ หนุ่มสาวมองกันและกันในระยะประชิด หญิงสาวแลบลิ้นเลียกลีบปากนุ่ม เธอรู้สึกปากคอแห้งผาก การกระทำของเธอสร้างความกระสันแก่เขา ราเชนทร์อดใจไม่ไหว ช่วยหญิงสาวคลายความกระหายด้วยจูบ ลิ้นหนาลิ้นนุ่มเกี่ยวกระหวัดพลิกพลิ้ว แลกลมหายใจ แลกน้ำลาย กลืนกินรสชาติของกันและกัน
วินาทีต่อมาเมื่อริมฝีปากของเขาและเธอแยกห่าง ดาหวันก็ทำให้เขาเบิกตากว้าง ลืมตัวจนเผลอทำหน้าเหวอโดยไม่รู้ตัว เมื่อดาหวันจุมพิตบนหน้าผากของเขา ความอ่อนโยนของจุมพิตทำให้หัวใจเขาชุ่มฉ่ำราวกับมีฝนตกในทะเลทราย
เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำแบบนี้กับเขา
“ตกใจเหรอคะ”
ราเชนทร์ “....”
“ขวัญเอยขวัญมา” เรียกขวัญที่ปลิดปลิวออกจากร่างราเชนทร์ให้กลับคืนมา แถมยังเอาริมฝีปกนุ่มมาจุมพิตเปลือกตาสองข้างของเขาอีกด้วย
“ขวัญกลับมาแล้วหรือยังคะ”
ราเชนทร์ได้สติ เขาจ้องมองดาหวัน เธอยิ้มหวานให้เขา เป็นรอยยิ้มหวานที่ไร้จริตปั้นแต่ง นี่มันนางฟ้าจอมยั่วสวาทชัดๆ เบื้องล่างที่สอดประสาน อสูรร้ายลำเขื่องสลักแน่นเต็มรูคับ มีแรงส่งที่มั่งคงและหนักแน่น ปลายยอดบานเบ่ง ครูดเข้าครูดออก สองลูกตุ้มตีปลีก้นพั่บๆ
“เดี๋ยวก็รู้ว่าขวัญของฉันมันกลับมาแล้วหรือยัง”
“อยากรู้เร็วๆ จังเลยค่ะ อะ....อ๊าาาาาา!”
ใบหน้างดงามบิดเบ้ เมื่อชายหนุ่มเสยแกนกายขึ้น เธอจุกเสียดแต่เสียวซ่านสุดทรวง มีความรู้สึกชอบมากกว่าไม่ชอบ ทั้งยังแอ้นอ้าให้เขาทำแบบนั้นอีกครั้ง ซึ่งชายหนุ่มก็ยินยอมทำให้
จึงทำให้เกิดประกายความสุขโลดแล่นไปทั่งทุกสรรพางค์กาย
กระแทกครั้งสุดท้ายแรงๆ เกร็งร่าง อุโมงค์มหัศจรรย์กักขังเขาแน่นมาก มีแรงดูดมหาศาล ดูดเอาสายพันธุ์ของเขาสู่กายเธอ เสียงคำรามดังสลับเสียงครางหวาน
กว่าลำนำเพลงพิศวาสจะจบลง เวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงรุ่งสาง
ราเชนทร์ตื่นก่อนดาหวัน แต่เขายังคงโอบกอดเธอเอาไว้ไม่ปล่อย เป็นครั้งแรกที่ตื่นขึ้นมาพบหน้าใครสักคนตอนตื่นนอนแล้วใจมันกระชุ่มกระชวย เป็นความรู้สึกแปลกใจ ราเชนทร์ไม่ปฏิเสธที่จะรับความรู้สึกแปลกใหม่เอาไว้
มือหนาวางลงบนซีกแก้มขาวเนียนแล้วใช้นิ้วเกลี่ยแผ่วเบา ราวกับว่าเขากลัวเธอเจ็บ จึงพยายามสัมผัสเธออย่างเบามือเพื่อทะนุถนอมเธอเอาไว้ ส่วนเรื่องเมื่อคืนที่ดุดันรุนแรงจนร่างแทบพังนั้น มันคือเรื่องที่ได้รับการยกเว้นเป็นกรณีพิเศษ
“ฮื้อออออ!”
หญิงสาวครางประท้วง พยายามจับมือหนาที่รบกวนเวลานอนของเธอเอาไว้ เมื่อเธอจับได้เธอก็ยิ้มแล้วยึดมือหนาไปนอนกอด หญิงสาวไม่มีทีท่าว่าจะตื่นแต่อย่างใด เธอสามารถนอนหลับต่อเมื่อจัดการสิ่งที่รบกวนเวลานอนของเธอได้แล้ว
“ผู้หญิงอะไรบ่ายแล้วยังนอนกินบ้านกินเมือง”
“ฉันเพลียและระบมไปทั้งตัว”
หญิงสาวไม่ได้หลับสนิท แม้ตาปิดแต่หูไม่ได้หนวก ยังได้ยินสิ่งที่ราเชนทร์ตำหนิเธอ ส่วนราเชนทร์ก็ไม่ได้หูหนวกเช่นกัน ชายหนุ่มนิ่วหน้าเมื่อได้ยินดาหวันแทนตัวเองว่า ‘ฉัน’ กับเขา ก่อนหน้านั้นไม่มีปัญหา แต่หลังจากเมื่อคืนนี้ที่เธอตกเป็นของเขา เขาก็รู้สึกมีปัญหากับการเรียกขานแทนตัวเองของเธอทันทีจนต้องทักท้วง
“เมื่อคืนเธอแทนตัวเองว่า...ดาหวัน”
“ไม่ชอบเหรอคะ”
“ไม่ชอบ”
“แล้วแบบไหนที่คุณราเชนทร์ชอบล่ะคะ”
“อย่ามาเล่นลิ้น”
“เล่นลิ้นที่ไหนกันคะ ดาหวันยังไม่ได้เอาลิ้นไปเล่นกับคุณราเชนทร์เลยนะคะ”
“อยากโดนฉันตีเหรอดาหวัน”
“อยากโดนเอาค่ะ”
เธอตอบโดยที่ไม่มองหน้าเขา ซุกหน้าเข้าหาซอกคอหนาแล้วโอบกอดเขาแนบแน่น ทรวงอกอวบใหญ่บดเบียดแนบชิดกับอกกว้างแกร่ง
“กรอดดดด” ราเชนทร์กัดฟันดังกรอด นึกอยากตีก้นดาหวันเป็นการสั่งสอน แต่เขาไม่ชอบทำร้ายร่างกายผู้หญิง ชอบทำอย่างอื่นมากกว่า
“คุณราเชนทร์”
“อะไร” เสียงห้วนหนักมาก ทำทีวางฟอร์มให้สาวกลัว แต่โอบกอดลูบไล้เรือนร่างเธอเล่นอย่างเพลิดเพลิน
“นี่คงจะสายมากแล้วใช่ไหมคะ”
“บ่ายแล้ว”
“ดาหวันต้องกลับแล้วล่ะคะ ต้องไปพักผ่อนเตรียมทำงานคืนนี้”
“อาบน้ำกินข้าวก่อนไม่ได้หรือไง อยากไปทำงานมากนักเหรอ”
มือหนาใต้ผ้าห่มที่ลูบไล้เรือนร่างดาหวันอย่างเพลิดเพลินหยุดชะงัก ดาหวันเงยหน้ามองราเชนทร์ ดวงตาคมสีดำสนิททรงเสน่ห์ บัดนี้ในดวงตาคู่นั้นเหมือนมีลูกไฟขนาดย่อมเย้าลุกโชน น้ำเสียงบ่งบอกชัดเจนว่ากำลังไม่พอใจเธออยู่
“ดาหวันไม่คิดว่าคุณจะให้ดาหวันอาบน้ำที่นี่และร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยนี่คะ”
เธอเป็นใครและเขาเป็นใคร ร่างกายสนิทสนมชิดเชื้อกัน แต่สถานะของดาหวันต่ำต้อยนัก ดาหวันเป็นผู้หญิงในคลับหรูที่ขึ้นชื่อเรื่องโสเภณี ราเชนทร์ดูเป็นคนไว้เนื้อไว้ตัว ขีดเส้นใต้สถานะชัดเจน ดูข้าทาสบริวารของเขาสิ มีใครทำตัวเสมอเจ้านายบ้าง
“ฉันสั่งเธอก็แค่ทำตามมันยากตรงไหน”
“ค่ะ”
“ค่ะอะไร?”
“เข้าใจแล้วค่ะ”
ดาหวันค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง ทำให้ผ้าห่มเลื่อนลงไปกองอยู่บนเอว เผยทรวงอกอวบใหญ่ทั้งสอง มียอดอกชูชันสีหวาน ลำคอ เนินอก ก้อนเนื้อขาว มีรอยจูบกระจัดกระจายเต็มไปหมด ราเชนทร์มองแล้วเกิดอารมณ์ทางเพศ ชายหนุ่มลุกขึ้นนั่งบ้าง จับผ้าห่มแล้วโยนลงข้างเตียง
“อุ้ย!” ร่างเปลือยเปล่าปะทะความเย็นเมื่อปราศจากผ้าห่ม เธอรู้สึกหนาวก่อนจะร้อนเมื่อสายตาคมกริบจ้องมองเธอ ดวงตาคู่นี้นี่มันมีไฟจริงๆ สินะ มองทีร้อนเหมือนถูกแผดเผา
“ดาหวันไม่ไหวแล้วนะคะ”
“ไม่อยากให้ฉันเอาแล้วเหรอ”
“อยากสิคะ ทำไมจะไม่อยากให้เอาล่ะคะ แต่ดาหวันยังระบมอยู่นะคะ”
“รู้ว่าตัวเองระบมยังจะรีบไปทำงาน”
“ดาหวันไม่ได้รับแขกโดยการทำเรื่องอย่างว่านี่คะ”
“พูดแล้วยังจะเถียง” เสียงดุ ขึงตาโต ดาหวันทำหน้าหงอยเหมือนลูกแมวถูกเจ้าของดุ ท่าทางน่าสงสารแต่ก็น่ารักน่าฟัด ราเชนทร์สูดลมหายใจอย่างอดกลั้น แล้วพูดกับดาหวันดีๆ
“วันนี้กลับไปก็นอนพักผ่อน ไม่ต้องทำงาน คชินทร์คงเข้าใจ หมอนั่นไม่ใช่เจ้านายใจร้ายชอบใช้แรงงานลูกน้องโดยที่ไม่สนใจสภาพร่างกายหรอกนะ”
“เข้าใจแล้วค่ะ” ดาหวันฉลาดมากพอที่จะไม่ดื้อและเถียง
“เข้าใจก็ดี อ้าขาออกสิ ฉันจะดูว่าตรงนั้นมันระบมมากแค่ไหน”
ดาหวันขยับร่างมานั่งตรงหน้าของเขา แล้วจึงค่อยๆ แยกเรียวขาออกเป็นลูกตัวM อายแต่เห็นเขาชอบเธอก็อยากให้เขามองบ่อยๆ ไม่อยากขัดใจ
มาลีแรกแย้มมีความชอกช้ำ เกสรนูนเด่นออกมา ปากอุโมงค์ยังคงชุ่มฉ่ำ มีน้ำเมือกขาวขุ่นไหลซึม ทั้งที่เธอดูชอกช้ำมากขนาดนี้ แต่เขากลับรู้สึกว่าภาพตรงหน้าที่เห็น ช่างเป็นภาพที่งดงาม ใจสั่นไหวเมื่อได้มอง
มือหนาค่อยๆ ยื่นออกไป จนกระทั่งสัมผัสมาลีแรกแย้มชอกช้ำได้สำเร็จ
“อ๊า!”
“เจ็บเหรอ”
“ส....เสียวค่ะ อ๊าาาาาา!!” บั้นท้ายยกขึ้นสูง แอ้นอ้าซ่าเชิญชวนให้เขาสัมผัสเธออย่างล้ำลึก
ราเชนทร์กรีดกรายนิ้วชี้และนิ้วกลางตามรอยแยกกลีบสาว น้ำเมือกขาวขุ่นถูกนิ้วมือหนาละเลงจนมันเปียกไปทั่ว หญิงสาวยั่งหลั่งรินน้ำทิพย์ในกายออกมาชโลมนิ้วหนา
และเขาสอดใส่นิ้วทั้งสองเข้าในรูคับแคบ “อูว์!!”
ลมหายใจหอบกระเส่าคละเคล้าด้วยเสียงครางวาบหวิว ความเสียวซ่านรุ่มร้อนโลดแล่นไปทั่วทุกสรรพางค์กาย วินาทีต่อมา นิ้วหนาเริ่มสอดส่ายไหว เข้าและออกเป็นจังหวะ น้ำทิพย์คือสารหล่อลื่นชั้นดี ทำให้การสอดใส่ดำเนินไปข้างหน้าโดยไม่มีสะดุด
ความต้องการพุ่งสูง ดาหวันลูบคลำตัวเองตามสัญชาตญาณ มือเรียวประคองเต้าทั้งสอง ทั้งบีบทั้งขยำจนเกิดรอยแดงของนิ้ว เธอบี้ขยี้ยอดอกสีหวาน เลือดในกายสูบฉีดพลุ่งพล่าน ก่อรวมตัวกันที่ท้องน้อย หมุนวนเป็นเกลียวคลื่นยักษ์
ไม่กี่นาทีต่อมาก็ทะลักออกทางรูสวาทคับแคบ
เธอเกร็งร่าง กระตุก ภายในโพรงดูดแล้วเต้นตุบๆ หญิงสาวอ้าปากครางเสียงดังไม่อายฟ้าดิน ก่อนจะหงายหลังล้มลงไปนอนบนเตียงนุ่ม
ราเชนทร์หัวเราะหึๆ แล้วอุ้มร่างบางไปอาบน้ำด้วยกัน ส่วนความปรารถนาของเขาที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย ได้รับการปลดปล่อยในไม่ช้าจากฝามือเรียวและริมฝีปากนุ่มของดาหวัน
