บทที่ 1 ตอนที่1. คนรักเก่า

ห้องทำงานประธานบริษัท PM company

สาวสวยในชุดเดรสสีแดงช้ำแหวกอกเดินเฉิดฉายเข้ามาราวกับเดินพรมแดงเมืองคาน เธอเชิ่ดใส่พนักงานทุกคนที่กำลังมองเธอ จนมาถึงหน้าห้องประธานใหญ่

“สวัส...”ยังไม่ทันที่เลขาสาวจะพูดจบ ร่างสวยก็ผลักประตูเข้าไปอย่างไร้มารยาท

“คุณพ่อคะ คิดถึงจังเลย ฟอด!!”มัลลิกาเข้าไปสวมกอดแล้วหอมแก้มคุณพ่อของเธออย่างออดอ้อน โดยไม่สนใจแขกคนสำคัญที่นั่งอยู่เลย

“ทำไมไม่เคาะประตูก่อน เสียมารยาทจริงๆ พ่อกำลังคุยธุระสำคัญอยู่นะ”ครั้งแรกที่ผู้เป็นพ่อดุลูกสาวสุดที่รัก เพราะกำลังคุยกับแขกคนสำคัญ

มัลลิกาชักสีหน้าไม่พอใจที่โดนพ่อดุ เธอหันไปมองแขกคนสำคัญของพ่อทันที จะวิเศษวิโสมาจากไหนกันเชียว ทำไมพ่อถึงกล้าดุเธอต่อหน้าคนอื่นแบบนี้

“พี่ภู!!”มัลลิกาพูดออกมาเสียงเบาแล้วมองผู้ชายตรงหน้าด้วยสายตาตกตลึง นี่หน่ะเหรอแขกคนสำคัญของพ่อเธอ สักพักใบหน้าสวยก็กลับมาปกติอีกครั้ง ที่แท้ก็คนรักเก่าของเธอนี่เอง จะสำคัญอะไรนักหนา

“ผมต้องขอโทษคุณภูวดลด้วยนะครับที่ลูกสาวผมเสียมารยาท”

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถือสาเด็กไม่รู้จักโต”ได้ยินเช่นนั้นเมธาก็หันไปกระซิบบอกลูกสาวสุดที่รักทันที

“มิลล์กลับไปก่อนนะลูก พ่อคุยธุระสำคัญอยู่”

“ก็ได้ค่ะ มิลล์แค่จะแวะมาบอกว่ามิลล์จะไปช็อปปิ้ง คุณพาอโอนเงินให้มิลล์ด้วยนะคะ ฟอด!!”

ภูวดลมองดูอดีตคนรักอ้อนขอเงินจากพ่อ ยังกับเด็กไม่รู้จักโต ถึงแม้เธอจะโตเป็นสาวแล้วก็สวยมากก็ตาม แต่นิสัยของเธอก็ยังเหมือนเดิม เอาแต่ใจตัวเอง อยสกได้อะไรก็ต้องได้

“ได้ๆ เดี๋ยวพ่อจัดการให้”เมธารับปากลูกสาวเหมือนทุกครั้ง ถึงแม้ฐานะการเงินของทางบ้านจะไม่ได้เหมือนเดิมแล้วก็ตาม

“ผมว่าเราคุยธุระกับวันหลังก็แล้วกันนะครับ วันนี้ผมไม่มีอารมณ์จะคุยแล้ว”ภูวดลพูดขึ้นมาด้วยท่าทางนิ่งๆแล้วลุกขึ้นทันที

“เดี๋ยวสิครับ!!”

ไม่ทันที่จะได้คุยอะไร ร่างกำยำของเจ้าหนี้คนสำคัญก็เดินออกไป โดยไม่สนคำเรียกร้องอะไรทั้งนั้น เมธาได้แต่กุมขมับให้กับท่าทางของเจ้าหนี้ เค้าช่างเด็ดขาดเหมือนที่ได้ยินมาจริงๆ

“ทำไมต้องไปง้อคนขี้เก็กอย่างเค้าด้วยคะคุณพ่อ”

“อย่าไปเรียกคุณภูวดลแบบนั้นนะลูก เอาเถอะ!! ลูกไปซื้อของเถอะ พ่อจะรีบโอนไปให้ ตอนนี้พ่ออยากอยู่คนเดียว”คนเป็นพ่อรีบตัดบท ถึงจะพูดไปลูกสาวก็ไม่เข้าใจอยู่ดี

“ค่ะ”มัลลิกายอมเดินออกมาจากห้องอย่างว่าง่าย

เธอไม่คิดว่าผู้ชายคนนั้นจะมาดีแน่ๆ บางทีเค้าอาจจะแค้นเธอที่เธอทิ้งเค้า แล้วมาทำร้ายครอบครัวของเธอเหมือนในละครหลังข่าว ถ้าเป็นอย่างนั้นเธอไม่ยอมแน่ๆ

มัลลิกาเดินตามร่างหนามาจนถึงหน้าลิฟต์ เธอรีบวิ่งเข้าไปทันก่อนที่ลิฟต์จะปิดพอดี

ภูวดลมองร่างสวยตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ เค้ายอมรับว่าเธอยังสวยถูกใจเค้าเหมือมเดิม แต่ความเจ็บครั้งก่อน มันบอกให้เค้าอย่าไปยุ้งกับผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอ

“จะไม่ถามไถ่กันหน่อยเหรอคะ”มิลลิกาเดินมาหยุดตรงหน้าแฟนเก่า แล้วเงยหน้ามองด้วยสายตาท้าทาย แต่กลับไม่ได้คำตอบใดๆออกมา

“พี่คิดจะทำอะไร ที่พี่มาที่นี้คงไม่ใช่เพราะเรื่องงานอย่างเดียวใช่มั้ยคะ”

“ผมไม่จำเป็นต้องบอกคุณ”

คำพูดและท่าทางของภูวดลทำเอามัลลิกาหน้าเหวอเลยทีเดียว ทำไมเค้าถึงได้พูดห่างเหินกับเธอขนาดนี้ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเค้าหลงเธอจนถึงขั้นจะขอเธอแต่งงาน

“ก็ดีเหมือนกัน ถ้าคุณพูดแบบนี้แสดงว่าคุณคงลืมเรื่องของเราไปแล้ว ฉันหวังว่าคุณจะไม่ใช่วิธีสกปรกรอบทำร้ายครอบครัวฉัน”

“คุณไม่ได้มีค่าพอ ที่ผมจะทำแบบนั้น”ภูวดลแอบยิ้มออกมา เธอคิดว่าเค้าจะใช้แผนอะไรเด็กๆแบบนั้นจริงเหรอ

แต่ก็ดีเหมือนกัน เธอรู้แบบนี้ก็ดี เธอจะได้ไม่มีความสุขเพราะระแวงอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆที่เค้าไม่ได้ทำอะไรเลย อยู่ดีๆโอกาสก็มาเป็นของเค้าเอง

“ให้มันจริงเถอะค่ะ ฉันหวังว่าคุณจะทำได้อย่างที่พูดจริงๆ”มัลลิกาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันตามสไตล์ก่อนจะเขย่งปลายเท้ากระซิบข้างหูคนรักเก่า

“หวังว่าคุณจะลืมฉันได้จริงๆนะคะ”สาวสวยยิ้มให้คนรักเก่าก่อนจะเดินออกไปทันทีที่ลิฟต์เปิด

ภูวดลได้แต่กัดฟัดข่มความโกรธไว้ในใจ เพราะเธอพูดแทงใจดำของเค้าจนอยากจะบีบคอเธอให้ตายคามือ แต่เค้าจะไม่ทำแบบนั้นแน่ๆ เพราะวิธีเล่นงานเธอ มันมีอีกตั้งหลายวิธี

ในเมื่อเธอท้าทายมาแบบนี้ เค้าจะทำให้เธอกลายเป็นไฮโซตกอับ คลานมาขอความช่วยเหลือจากเค้าให้ได้ คอยดูเถอะ!! แม่ไฮโซหน้าเงิน!!