บทที่ 3 ตอนที่3. นางบำเรอแสนสวย

@Club5

“บอสแน่ใจนะครับว่าจะทำแบบนี้”

ปิติลูกน้องคนสนิทของภูวดลถามเจ้านายด้วยท่าทางสงสัย

“ฉันเคยพูดเล่นหรือไง”ภูวดลพูดออกไปแต่สายตาจ้องไปยังใบหน้าสวยที่นั่งอยู่อีกฝั่ง เค้าอุตส่าห์จะออกมาดื่มแก้หงุดหงิด แต่ก็ต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ทำให้เค้าหงุดหงิดอยู่ดี

“ที่บอสทำเพราะธุรกิจใช่มั้ยครับ ไม่ใช่เพราะ..”

“เธอไม่มีค่าพอให้ฉันเก็บมาคิดหรอก”

คำพูดที่ไม่ตรงกับการกระทำ ทำเอาลูกน้องคนสนิทคิดหนัก ทำไมเค้าจะไม่รู้ว่าเจ้านายต้องการเอาคืนอดีตคนรัก แต่การที่จะเอาคนในครอบครัวของเธอเข้ามาเกี่ยว มันก็ไม่ใช่นิสัยของเจ้านายเลย ท่าทางงานนี้จะไม่ธรรมดาซะแล้ว

สายตาคมมองทุกการกระทำของอดีตคนรัก สายตาชิงชังแสดงออกอย่างชัดเจน ไปร้านอาหารก็ควงผู้ชายอีกคน ตอนนี้ก็คุยกับผู้ชายอีกคน ภูวดลกำแก้วในมือจนจะแตกคามือ ตอนที่คบกับเค้า เธอก็คงจะทำแบบเดียวกันสินะ

‘การกระทำของเธอมันมันต่างจากโสเภณีเลยสักนิด นอนกับผู้ชายเพื่อเงิน ถ้าเธอชอบเงินนัก ฉันก็จะสนองให้’

ภูวดลกัดฟันข่มอารมณ์โกรธแค้นไว้ข้างใน ก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะทันที ที่เห็นเป้าหมายเดินออกไปจากกลุ่มเพื่อน

ภูวดลเดินตามร่างสวยจนมาถึงลานจอดรถ ก่อนจะหยุดมองดูว่าเธอคุยโทรศัพท์

“โรงแรมH-ONe เหรอคะ รู้จักค่ะ”

ภูวดลได้ยินทุกคำพูดของเธอย่างชัดเจน นัดกันที่โรงแรมอย่างนั้นเหรอ ใบหน้าหล่อไม่แสดงอารมณ์ใดๆออกมา แต่เดินตามร่างสวยมาติดๆ

“ขอโทษค่ะ!! ฉันไม่รู้ว่ามีคนข้างหลัง”มุขลดารีบหันมาขอโทษ เมื่อเปิดประตูรถชนคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง

“จะรีบไปไหนหาใคร ถึงได้เปิดไม่ดู”ภูวดลพยายามพูดออกไปด้วยน้ำเสียงปกติ

“เอ่อ..คุณรู้จักฉันเหรอคะ”มุขลดาขมวดถามออกไปด้วยท่าทางสงสัย แล้วมองหนุ่มหล่อตรงหน้าด้วยสายตาชื่นชม ผู้ชายอะไรหล่อยังกับนายแบบ แต่ติดตรงที่หน้าบึ้งไปหน่อย

ภูวดลเองก็สงสัยไม่ต่างจากเธอ ทำไมเธอต้องแกล้งไม่รู้จะจักเค้าด้วย หรือจะมาไม้ไหนอีก

“เรารู้จักกันดีเลยหล่ะ”ภูวดลพูดออกไปพร้อมมองสำรวจร่างสวยตรงหน้า

“ฉันว่าคุณน่าจะจำคนผิดแล้วค่ะ”มุขลดาปฏิเสธไปเหมือนทุกครั้ง เค้าคงจะคิดว่าเธอคือมัลลิกาแน่ๆ ถึงได้พูดจาสนิทสนมขนาดนี้ แล้วตอนนี้เธอก็ไม่มีเวลามาอธิบายหรอก พวกเพื่อนๆของเธอรออยู่

“ขอโทษอีกครั้งนะคะ ฉันขอตัวก่อน”

เห็นท่าทางของผู้หญิงตรงหน้า ภูวดลเองก็พอจะรู้แล้วว่าเธอไม่ใช่มัลลิกา เพราะกลิ่นหอมอ่อนแล้วก็การกระทำที่อ่อนหวาน มันก็พอจะดูออกแล้วว่าเธอไม่ใช่มัลลิกาแน่นอน คงจะเป็นน้องสาวฝาแฝดของเธอสินะ

‘ชักจะสนุกแล้วสิ ถ้าเธอรู้ว่าน้องสาวเธอเป็นนางบำเรอของฉันจะเป็นยังไงนะ’

ภูวดลยิ้มร้ายออกมา ก่อนจะขับรถตามน้องสาวของมัลลิกาออกไป

.

.

.

โรงแรมH-ONe

“ห้องไหนเนี่ย!! ทำไมจำไม่ได้นะ ไม่น่าดื่มเลย!!”มุขลดาบ่นอุบอิบก่อนจะกดโทรหาเพื่อนอีกครั้ง เพื่อจะถามว่านัดกันห้องไหน

หลังจากที่ดื่มที่ผับจนได้ที เพื่อนๆก็อยากจะไปต่อ แต่มีคนออกความคิดเห็นว่าเปิดห้องดีกว่า เพราะถ้าเมาหนัก จะได้นอนที่โรงแรมเลย

หมับ!!!

แต่ไม่ทันได้คำตอบ ร่างบางก็ถูกรวบตัวแล้วผลักเข้าไปในห้องโดยไม่ทันตั้งตัว

“คุณจะทำ...อือ!!!”

คำพูดถูกกลืนกินด้วยจูบอันดูดดื่ม ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้ามาควานหาความหวานจากโพรงปากเล็กอย่างรวดเร็ว จนร่างบางยืนตัวเกร็ง ๆ มือหนาลูบไล้แผ่นหลังขาวเนียนลงไปถึงก้นงอนก่อนจะออกแรงขย้ำจนเต็มแรงจนสองร่างบดเบียดกันแทบจะเป็นร่างเดียว

เป็นครั้งแรกที่ร่างบางถูกสัมผัส ทำให้เธอรู้สึกตัวเบาหวิวหัวใจเต้นแรงหายใจไม่ทั่วท้องเหมือนจะเป็นลม พ่ายแพ้ให้กับสัมผัสอันช่ำชอง

ภูวดลยังคงคุกคามร่างสวยอย่างร้อนแรง ยิ่งได้สัมผัสก็ยิ่งอยากสัมผัสให้มากกว่านี้

ถ้าเป็นมัลลิกาตัวจริงคงไม่ทำให้อารมณ์ความต้องการของเค้ามากขนาดนี้ ไม่คิดยากจะเตะต้องเลยด้วยซ้ำ

แต่ร่างสวยของผู้หญิงในอ้อมกอด ทำไมภูวดลแทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะรู้ใจจะขาดว่าเธอบริสุทธิ์จริงเหมือนที่มัลลิกาเคยเล่าให้ฟังหรือเปล่า

‘เป็นของฉันเถอะนะ นางบำเรอแสนสวย’ภูวดลพอใจกับควา

มคิดตัวเอง ก่อนจะรุกร่างสวยมากยิ่งขึ้น