บทที่ 117 ก็มันอดหึงไม่ได้

รถยนต์โรลส์รอยซ์สีดำขลับเคลื่อนตัวออกจากห้างสรรพสินค้าอย่างนุ่มนวลราวกับล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ ชญานนท์ก้มลงมองร่างอรชรที่ซบอยู่บนอ้อมแขนแกร่งของเขา รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นบนมุมปาก แต่ก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกมา มือหนาโอบรัดเอวคอดกิ่วให้เอนซบลงบนไหล่กว้างอย่างรักใคร่และหวงแหน บอดี้การ์ดคู่ใจขับรถด้วยความเร็วสู...