บทที่ 148 เป็นห่วง

“ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้!” มาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มอย่างอารมณ์ดี นัยน์ตาคมกวาดมองใบหน้าหวานที่กำลังแแดงก่ำด้วยความโกรธระคนตื่นตระหนก มือหนาข้างที่เกาะกุมข้อมือบางเปลี่ยนเป็นสอดประสานนิ้วมือเข้ากับเธอแน่นหนา พลางออกแรงบีบกระชับจนแทบหลอมรวมเป็นเนื้อเดียว

“ผมเป็นห่วงคุณ... ในฐานะเมีย” เขาจงใจเน้นย้ำคำห...