บทที่ 67 เก็บน้ำหนึ่งเดือนมาเฉือนน้องเมีย NC

พลอยชมพูคลายอาการเกร็ง ปล่อยศีรษะของพี่เขยให้เป็นอิสระ ชญานนท์จึงรีบหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดทันที ใบหน้าคมเข้มเปื้อนรอยยิ้มพึงพอใจกับรสชาติหวานล้ำที่เพิ่งได้ลิ้มลอง

“เป็นไงบ้างจ๊ะ น้องพลอย” ชญานนท์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าลมหายใจของเธอกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่ยังคงแดงระเร...