บทที่ 73 หญิงสาวผู้เคราะห์ร้าย NC

กลางดึกคืนนั้น ปานระพีรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่ในกาย พยายามพยุงร่างที่สั่นเทาให้ลุกขึ้นเดินโซซัดโซเซมุ่งหน้าไปยังบานประตูอันเป็นความหวังเดียว ทว่าฝีเท้ากลับต้องชะงักงัน เมื่อถูกตรึงไว้ด้วยสายตาคมกริบดุจมัจจุราชที่จับจ้องมาจากเบื้องหลัง

“หยุด!!! กลับไปนั่ง อยากให้กูมัดมือมันตีนอีกห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ