บทที่ 88 บ่วงรัก

พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ริมฝีปากอิ่มย้อยสีชมพูจัดเม้มเข้าหากันแน่น ความเจ็บปวดที่ซ่อนเร้นมานานกำลังปะทุขึ้นภายใน

“นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับยัยแพทค่ะ...แต่พิมพ์ขออะไรคุณอย่างหนึ่งได้ไหมคะ” เสียงของเธอสั่นพร่า แต่แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นที่ยากจะสั่นคลอน ชญานนท์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะท้าทาย

“อะไร” คำ...