บทที่ 84 #เรื่องที่ 3 น้องนุ่ง บทที่ 5 น้องขิมคนนั้น

เอกบุรุษที่นั่งเงียบอยู่ในรถแต่สายตาก็มองผ่านกระจกรถเห็นร่างบางของเขมิรายืนร้องไห้จนตัวสั่น สองแขนของเธอยกขึ้นโอบกอดตัวเองเอาไว้ ทำให้เขาเกิดความสงสารขึ้นในใจ เธอยังเด็กแถมต้องอยู่เพียงลำพังตัวคนเดียว เขาหันไปมองเพื่อนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก่อนเอ่ยขึ้น

“ ไม่มากไปหน่อยเหรอวะมึง ”

เขมมะหันขวับมาจ้องเพื่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ