บทที่ 248 แสร้งทำเป็นห่วงใย

เมื่อมีผู้เป็นแม่คอยปกป้องคุ้มครอง จินต์จุฑาก็สัมผัสได้ถึงกระแสความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจทันที

นับจากนี้ไป เธอไม่ต้องต่อสู้เพียงลำพังอีกแล้ว

และญาณิดาก็จะไม่มีข้ออ้างมาคอยพูดจาถากถางเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้อีก

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ขอบตาของจินต์จุฑาก็ผ่าวร้อนขึ้นมา เธอซบหน้าลงกับอกของดวงใจแล้วร้อง...