บทที่ 50 เกลี้ยกล่อม

"เจ็บไหม กลับไปก่อนเถอะไว้ค่อยมาใหม่ ไม่งั้นได้ตายฟรีแน่ๆ"

กาวินที่นอนกองอยู่ที่พื้น ค่อยๆ หยัดกายลุกขึ้นมองเจ้าของน้ำเสียงอ่อนโยนที่ถ่ายทอดออกมา ดวงตาพร่ามัวที่เต็มไปด้วยหยดเลือดที่ไหลเข้าดวงตาทำให้เขาเห็นใบหน้าของผู้ที่เดินเข้ามาได้ไม่ชัดเจนนัก

แต่ก็คงคาดเดาได้ไม่ยากคนที่เดินเข้ามาต้องเป็นว่าที่แม...