บทที่ 65 สมานฉันท์

"อ้าวเหรอ ดีใจด้วยนะเอย" ขณะที่ปากพูดแต่มือยังคงลูบไล้ต้นขาอ่อนของกะเพราจนคนถูกกระทำต้องกลั้นเสียงครางเอาไว้ เมื่อมือหนาของเกรย์เลื่อนลูบไล้ดอกไม้งามจากผ่านเนื้อผ้า

เกรย์เหลือบมองกะเพราเพียงนิดก่อนตักข้าวเข้าปากหลังจากยกขาเรียวของกะเพราวางพาดบนหน้าขาแกร่งเอาไว้

"เป็นไรเพรา ทำไมเหงื่อออกเยอะขนาดนั้น"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ