บทที่ 101 บทที่ 101

ภาพตรงหน้าทำให้เธอนึกถึงช่วงวัยเด็ก มินตราเป็นหนึ่งในญาติไม่กี่คนที่ไม่เคยดูถูกความยากจนของครอบครัวเธอ แม้ทั้งสองจะไม่ได้เติบโตมาด้วยกันตลอดเวลา แต่เมื่อมีโอกาสพบกัน มินตรามักแบ่งขนม เสื้อผ้า หรือหนังสือให้เสมอโดยไม่เคยทำให้รู้สึกว่ากำลังรับของบริจาค

“พี่มินคะ” รัศมีเรียก

“ว่าไง”

“รัศขอบคุณนะคะ”

...