บทที่ 122 บทที่ 122

ในเวลาเดียวกัน รถยนต์สีดำคันหนึ่งจอดอยู่หน้าคฤหาสน์ มารตีถอดแว่นกันแดดก่อนก้าวลงจากรถ พร้อมถือกระเช้าผลไม้ราคาแพง แม่บ้านรีบเข้ามาต้อนรับ

“คุณมารตี เชิญค่ะ”

“คุณน้าอยู่ไหม”

“อยู่ค่ะ”

ไม่กี่นาทีต่อมา มารตีก็เดินเข้าไปในห้องรับแขก

“คุณน้า”

แม่ของปรเมศยิ้มต้อนรับตามมารยาท

“มารตี มาได้ยังไงลูก”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ