บทที่ 134 บทที่ 134

“รัศ...”

“ไม่ต้องอธิบายค่ะ” เธอฝืนยิ้มทั้งที่น้ำตาเอ่อคลอ “ฉันไม่โกรธเพราะคนอย่างคุณ คงเคยเจอผู้หญิงที่เข้าหาเพราะเงินมามากแต่ฉันเสียใจ ที่ถึงวันนี้ คุณยังมองฉันเป็นแบบนั้น”

พูดจบ รัศมีก็หันหลังเดินออกจากห้องผู้ป่วยอย่างช้า ๆ ปรเมศยืนนิ่งอยู่กับที่ เขาอยากรั้งเธอไว้แต่อีกด้านหนึ่งของหัวใจกลับเต็มไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ