บทที่ 140 บทที่ 140

ละอองดาวถอนหายใจเบา ๆ “ลงไปซื้อยาเดี๋ยวก็คงกลับ”

ปรเมศพยักหน้าก่อนนั่งลงข้างเตียง “แม่ครับ ผมมีเรื่องจะขอโทษ”

ละอองดาวมองหน้าเขา “ทะเลาะกันหรือ”

“ครับ ผม...ไม่เชื่อใจรัศ”

หญิงสูงวัยเงียบไปพักหนึ่งก่อนพูดอย่างอ่อนโยน “เมศ คนที่เคยเจ็บมักกลัวจะเจ็บอีกแม่เข้าใจ แต่ลูกต้องจำไว้อย่างหนึ่งการไม่เชื่อใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ